Ervaringen van een waarnemer in de Westbank

Peace now, bron blog: minnaardbijeappi

2012-01-28T12:29:00.000+02:00

De afgelopen twintig jaar, na sluiting van de Oslo akkoorden, werd formeel geen goedkeuring verleend aan de bouw van nieuwe nederzettingen. Alles wat werd gebouwd was illegaal, niet alleen volgens internationaal recht, ook volgens Israëls eigen wetgeving. Al die tijd hield de regering vol dat de illegaal gebouwde outposts gesloopt zullen worden. Ze zijn illegaal omdat ze op Palestijnse grond zijn gebouwd. En inderdaad zijn er voorzichtige pogingen geweest van het leger om hier en daar een caravan of container op te ruimen.

Peace Now volgt dit allemaal nauwgezet en won vorig jaar een belangrijke rechtszaak over Migron, een outpost die in maart 2112 opgeruimd moet zijn. De kolonisten werken tegen en zij hebben veel invloed, de overheid lijkt toe te geven. De regering Netanyahu heeft al een compromis voorstel gedaan, waarbij een nieuwe settlement gebouwd zal worden en tot die gereed is mogen de kolonisten in Migron blijven wonen. Allerlei andere illegale outposts zullen misschien achteraf alsnog gelegaliseerd worden.

Vertaling van de tekst op de Mignon poster hiernaast:

Speciale aanbieding!

- Dring iemands land binnen
- Vestig een illegale nederzetting
- Lieg
- Dreig met geweld
- Weiger te vertrekken

Vrijwilliger van Community Centre onlangs gearresteerd

2012-01-27T10:55:00.001+02:00

http://youtu.be/vKz2xQlWPxo

“Soldiers took me to a military base in Tel Rumeida, they handcuffed and blindfolded me where I was brutally beaten for no reason. They also threatened to kill me, and settlers spat on me several times. "
Zo spreekt Issa Amro, vrijwilliger in het Hebron Community Centre van Tel Rumeida.

U als lezers van mijn blog hebt na mijn terugkeer in Nld. bijgedragen aan de reparatie van het dak van het Community Centre in Hebron.
U ziet in het filmpje hoe de kolonisten in Tel Rumeida in grote getale de militairen begeleiden op weg naar het Centre.
Dit huis is eigendom van Palestijnen, maar er wordt op geaasd door de Israëli's, heel Tel Rumeida ligt als wijk onder "vuur". De locale palestijnse bevolking ondergaat bedreiging en geweld van hun Israëlische "buren". Het gebied wordt als voorvaderlijke grond beschouwd, erfdeel van Abraham.
Waarom Issa is opgepakt? Alleen maar intimidatie. Hij is al jaren een voorvechter van geweldloos verzet. Ik ken hem persoonlijk.

Wim en Hans bij EAPPI

2012-01-26T10:12:00.000+02:00

http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=58182

Via bovenstaande koppeling (even plakken en knippen?) leest u in het friesch dagblad van 24 januari jl een mooi relaas van het werk van Wim in Yanoun.

Tot wie moeten wij gaan met onze boosheid?

2012-01-20T11:11:00.002+02:00

Nadat we zorgvuldig een 17-tal vragen hadden geformuleerd om aan de premier van Israel te stellen toog ik met een eigengemaakt T-shirt naar Den Haag om te demonstreren tegen de bezetting van de Palestijnse gebieden. Velen hadden zich verzameld voor het gebouw van de Tweede Kamer, maar ik moest en zou Netanyahu zelf confronteren met mijn woede.
Als enige stond ik, met achter op mijn T-shirt een grote wachttoren, voor de ingang van het binnenhof toen grote motoren en een 6-tal geblindeerde auto’s langsreden. In een reflex stak ik mijn handen omhoog als een Palestijn opgebracht door een militair, toen de premier van Israel het binnenhof in werd gereden. Natuurlijk moest en zou ik mijn actie herhalen bij de terugtocht. Ondanks herhaalde oproepen van politie ter plekke om mij te verwijderen meende ik als Nederlands burger zonder enige drang om “orde te verstoren” , dat ik recht had om stil mijn protest te laten horen. Wat mijn Palestijnse medemens in Palestina niet mogelijk wordt gemaakt met traangas en rubber kogels als zijn deel, vond ik dat ik mij als Nederlands burger niet mocht laten ontzeggen. De politie had het moeilijk met mijn geweldloos verzet en werd steeds bozer. Maar ook bij zijn vertrek kon ik de premier van Israel confronteren met mijn boosheid, geflankeerd door een Israëlische beveiligingsbeambte. Kyrie Eleison, was mijn eenzaam “verzetslied”. Heer ontferm u.
Heer onferm u over hen die boos zijn. Wat een respect heb ik voor mijn Palestijnse broeder die al zo lang onrecht moet verdragen en met volharding de leugens weerspreekt.
1,5% van het Palestijns gebied is slechts bebouwd met nederzettingen zei de premier in nieuwsuur, waar maakt Abbas zich druk om? Abbas moet ophouden voorwaarden vooraf te stellen, hij moet gewoon aan de onderhandelingstafel. Hij moet meewerken.
Hoe handig kun je als politicus zijn. Niets over je eigen aandeel: dat terwille van die zgn 1,5% 40% van de infrastructuur van de bezette Westelijke Jordaanoever uit Israëlische infrastructuur bestaat. Niets over de voortdurende discriminatie van Palestijnen ten opzichte van kolonisten, de VN-resoluties, die door de staat Israel genegeerd worden, martelingen in en buiten de gevangenissen ook van minderjarigen, het geweld van de kolonisten, de honger in GAZA.

Mijn vertrouwen in de mens is weer volledig gedaald. Hoe moet ik de nieuwe dag in?
Ik lees Ps. 147 vers 6
De Heer verheft de vernederden. Bezingt dus de Heer met een dankbaar hart en speelt voor God op de citer, voor Hem die regen geeft, oogst voor de mens, voedsel voor de dieren…….

open brief aan premier Netanyahoe bij zijn bezoek aan Nederland

2012-01-17T15:15:00.000+02:00

Geachte heer Netanyahu,

Hartelijk welkom in Den Haag, de internationale stad van vrede en gerechtigheid. U bent hier op bezoek bij een land dat zich altijd welwillend heeft opgesteld ten opzichte van het land Israël. Tegen die achtergrond willen we u een aantal vragen stellen. Bij beantwoording daarvan in de geest van Den Haag zullen Israël, Palestina, het Midden-Oosten en de wereld een betere plaats worden.

1. Hoe kan het, dat in plaats dat de bouw van nederzettingen geremd wordt, deze zelfs in een stroomversnelling is gekomen? Volgens Peace Now is de bouwactiviteit in de bezette gebieden in 2011 met 20% gestegen.
2. Wanneer maakt u een eind aan de grondonteigeningen ten behoeve van de nederzettingen?
3. Hoe verhoudt zich uw stelling dat u onderhandelingen wilt zonder voorwaarden vooraf tot uw stelling dat de grenzen van 1967 geen uitgangspunt kunnen zijn en dat er niet onderhandeld kan worden over Jeruzalem?
4. Op welke rechtsgrond is het verjagen van bedoeïenen uit grote gebieden van area C en uit de E1 sector, die de verbinding vormt tussen Jeruzalem en Maaleh Adumim, toegestaan?
5. Wanneer wordt de blokkade van de Gaza regio opgeheven en de haven heropend?
6. Hoe en wanneer denkt de Israëlische regering de schade te vergoeden die de Nederlandse belastingbetaler heeft geleden door de vernietiging door Israël van onder andere de haven en luchthaven van Gaza?
7. Waarom hebben de Palestijnen in Oost Jeruzalem geen volledig staatsburgerschap, maar slechts een verblijfsvergunning?
8. Wanneer staat het Palestijnse burgers van Jeruzalem vrij om te trouwen met Palestijnse partners op de Westoever, zonder hun recht op wonen in Jeruzalem te verspelen?
9. Wanneer wordt er uitvoering gegeven aan de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof ten aanzien van het tracé van de scheidingsmuur?
10. Bent u het met ons eens dat er een fundamenteel recht op gezinshereniging is en dat de partners van Israëlische burgers, afkomstig uit de Westoever of Gaza, het recht moeten hebben zich in Israël te vestigen?
11. Hoe garandeert u dat elke Israëlische burger, dus ook de Arabische burgers, zich overal in Israël vrij kunnen vestigen in het licht van de recente wetgeving?
12. Welke maatregelen treft u om de recente toename van geweld door kolonisten jegens hun Arabische buren te stoppen?
13. Welke maatregelen neemt u om de vernieling van waterbronnen in area C te stoppen en de waterverdeling op de hele Westoever eerlijker te maken, evenredig met het aantal inwoners van de diverse regio's?
14. Recente wetgeving beperkt burgerrechtenorganisaties in hun werkzaamheden, zowel binnen Israël als in de bezette gebieden. Wanneer herstelt u het fundamentele recht op vrije vreedzame demonstratie? Onlangs nog is er een dode gevallen bij een vreedzame demonstratie.
15. Hoe staat u tegenover de uitspraak van Benny Katzover, dat Israël de democratie moet verlaten en over zou moeten gaan van de huidige staatsstructuur naar een judaïsche structuur?
16. Wat doet uw regering er aan om de gevangenhouding van minderjarige Palestijnse kinderen te stoppen?
17. De Palestijnse Autoriteit heeft Israël reeds in 1993 erkend. Wanneer erkent de Israëlische regering een Palestijnse staat?

Wij kijken uit naar uw antwoorden.
Hoogachtend,

J. Doornbos, Haarlem
J. Elshout,Wervershoof
K. Minzinga, Ulvenhout
E. Tilanus, Driebergen

Onze levens staan op het spel

2011-12-07T21:01:00.000+02:00

Kairos
Twee jaar geleden brachten de hoofden van de kerken van Jerusalem een document naar buiten waarin ze vanuit het hart van het Palestijnse lijden een woord van geloof, hoop en liefde richtten tot het Palestijnse volk, de Israëlische bezetter en de hele wereld
Nú is het beslissende moment, vandaag staan we voor de keus. We leven onder bezetting, maar we geloven dat ook de bezetter een schepsel van God is. Vanuit een bewogen hart, een hart vol liefde, roepen wij op tot het beëeindigen van de bezetting. Nu twee jaar later komen delegaties van vijftien verschillende landen bijeen om te zien hoe een vervolg kan worden gegeven aan de beweging die inmiddels in meerdere landen en werelddelen ontstaan is. Een Kairos beweging die uit naam van Christus gehoor wil geven aan de oproep om de verdrukten bij te staan. Mensenrechten zijn niet nieuw. Jezus riep in zijn tijd al op om de hongerigen te voeden en de naakten te kleden. Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven. In de confrontatie met de macht van de wereldheersers kan het gebeuren dat de kudde onder de voet wordt gelopen.
De herders van de Palestijnsekudde hebben hun stem doen horen. Herders wier schapen niet meer begrijpen wie de God is waar in het oude testament over wordt gesproken. Een god op wie de zionistische beweging zich beroept, een god waar ook fundamentalistische christenen mee aan de haal gaan. Maar: wij zijn toch de bewoners van het land, al van ouds her, wij zijn toch zéker nazaten van David? Wie zijn die indringers in het land, die zich met agressieve middelen het land toeëigenen? Heeft God ons dan ook geen beloften gegeven?
Waar blijven onze politici, geven die geen stem aan de rechtelozen? Het is goed hier te zijn en te horen naar hen uit India, de Filippijnen, de VS, Zuid-Afrika en Europa op zoek naar wegen om de roep gestalte te geven in ieders realiteit.

bethlehem, huis van brood, omsingeld

2011-12-07T08:01:00.002+02:00

De rijke omgeving van Bethlehem is omsingeld door 19 settlements. Er zijn drie routes via checkpoint de stad uit naar Jeruzalem. Intussen is Har Homa gebouwd op de (in palestijnse woorden : geschoren) bosrijke heuvel Jabal Abu Ghneim en breidt Gilo zich verder uit, na en tijdens de zgn Oslo akkoorden. Onaanvaardbaar volgens de politici, maar het gebeurt wel. De kerk roept: Kairos, dit is het beslissende moment, als er nu niets gebeurt zijn wij er niet meer! 110.00 kolonisten omsingelen 200.000 bewoners en stelen hun land, hun water, hun toekomst en hun vrijheid.

een kind geboren in bethlehem

2011-12-05T21:51:00.002+02:00

Na twee jaar ben ik weer terug op de bezette Westoever. Tien dagen in verband met een conferentie in Bethlehem. Op de eerste dag woonde ik een kerkdienst bij in Bet Sahour, gelegen aan de Oostzijde van de stad en voor het meerendeel christelijk. Een warm welkom door pastor en gemeenschap.
De volgende dag een rondrit in de omgeving. De stad Bethlehem wordt omringd door settelments en wegen die de settlements met elkaar verbinden, zgn. bypassroads. Deze zijn niet toegankelijk voor palestijns verkeer. Het leven van palestijnen, de oorspronkelijke bewoners wordt zorgvuldig gescheiden van de kolonisten. De settelments hebben zels soms dezelfde namen aangenomen van de oorspronkelijke palestijnse dorpen. Om een duubele set wegen aan te leggen worden onnodig veel bomen gerooid evenals voor de altijd doorgaande constructie van de muur. Het vruchtbare land is een welkom doelwit van de overheersers. Het land van Boaz en Ruth, Herodotus en Salomon. De geschiedenis is altijd tegenwoordig.
We bezochten ook het vluchtelingenkamp Deheisha, inmiddels een betonnen wijk. Vluchtelingen die nog steeds onderwerp zijn van de onderhandelingen: recht op terugkeer of compensatie.Intussen gaat het leven zo goed en zo kwaad als het kan verder en wordt de hoogte in gebouwd, want de (onzichtbare) grenzen van de wijk staan vast.

wekelijks vrijdaggebed in Bethlehem voor het behoud van de Cremisan vallei

2011-11-13T14:00:00.000+02:00

Er is al zoveel land door de Israëlische bezettingsmacht illegaal ingenomen. Ook nu weer dreigt een inbeslagname van een landelijke strook groen grenzend aan Bethelehem ten behoeve van de bouw van de Muur.
Wekelijks komen Christenen bijeen voor gebed onder leiding van Vader Ibrahim Shomali en Abuna Mario Cornioli.
Laten wij op vrijdag 15.00 uur in gedachten en gebeden met hen verbonden zijn.

2545 maal bekeken

2011-10-25T19:29:00.004+02:00

Wat ben ik blij dat ik via de mogelijkheid van uitzendinggemist.nl achteraf de uitzending van Tegenlicht van 17 oktober jl kon bekijken. Daarin werd -vrij door mij weergegeven- de vraag gesteld hoe het toch komt dat onze huidige minister van buitenlandse zaken klakkeloos en onvoorwaardelijk de staat Israël steunt met voorbijgaan van het feit dat de bezetting en landroof van Israel indruist tegen het internationaal recht. Hoe kan het bestaan dat erudiete publicisten en historici worden genegeerd, zelfs onze eigen medewerkers op het ministerie en in diplomatieke dienst? Wat betekent het dat er een paragraaf is opgenomen in het regeerakkoord waarin staat dat Nederland de band met Israel steunt terwijl geen enkel ander land met naam en toenaam wordt genoemd?
Dit is de prijs die deze coalitie betaalt voor de gedoogsteun van Wilders’ PVV. Een partij die bij monde van zijn voorzitter durft te beweren dat er al een Palestijnse staat bestaat nl Jordanië. Alsof Jordanië niet in zichzelf al een entiteit is en alsof het verdelingsplan van de Verenigde Naties en de erkenning van de groene lijn en de resoluties die de bezetting illegaal verklaren gewoon niet bestaan! Hoe demagogisch kan een ideologie zijn. Nederland houdt op dit moment alle voorwaartse stappen in EU verband tot werkelijke vrede tegen. En is daar nog trots op ook! Hoe dom kunnen we zijn! Alsof die Palestijnse staat er niet toch komt, alsof het recht niet sowieso zijn gang zal hebben ook als wij menen het te moeten keren.

Hoe dom kunnen we zijn om met het Internationaal Strafhof en het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, als gastland zelf haar uitspraken te negeren? Wat willen bereiken door onvoorwaardelijk “vriend” te zijn? Dat onze vriend als een baksteen naar beneden valt? Er is geen vredesproces. Er is slechts sprake van verdrijving van de Palestijnen en op zijn best van een open gevangenis zo zegt Ilan Pappe, Israëlisch historicus. Een ongekende schending van elk mensenrecht, verdrag en alles waar wij dachten tot nu toe voor te staan. Vrienden zeggen elkaar de waarheid : bezetting is zonde tegen de mensheid.

Lezing Cedar Duaybis op Kairos conferentie

2011-10-05T08:33:00.002+02:00

Op de conferentie ‘Uur van de waarheid’, over het Palestijnse Kairos-document vertelt de Palestijnse Cedar Duaybis over de Nakba de catastrofe. Op 21 april 1948 verliest ze haar huis en haar jeugd en wordt vluchteling in eigen land.
Ze herinnert zich de pijn, maar vooral herinnert zij zich hoe ze met geloofsvragen worstelde. Westerse christenen kwamen op bezoek in Israël en geloofden dat God het volk Israël had uitverkoren om op haar land te wonen en in haar huis?
Was zij tweedehands burger geworden? Wie is deze God, Paulus leert toch dat er in Christus geen onderscheid meer is?
NB
De slag om Haifa op 21 april 1948 heette ‘Bi’ur Hametz’, Operatie gist verwijderen. Voor het joodse Paasfeest moet alle gist uit joodse huizen verwijderd worden. Hoe symbolisch. De Palestijnen worden vlak voor het begin van Pesach als gist verwijderd? (uit de column van Bram Grandria op IKON)

lezingen Kathinka in najaar 2012

2011-09-02T10:21:00.001+03:00

26 september 2011
"Het uur van de waarheid: een woord van geloof, hoop en liefde uit het hart van het Palestijnse lijden"
Johanneskerk, Jan van der Wegestraat 2, 5622 JS Eindhoven. Spreker: Kathinka Minzinga

Op 22 november 2011 zal Kathinka Minzinga in de Klepel, Zandweg 126 De Meern, iets vertellen over haar ervaringen als EAPPI begeleider op de Westelijke Jordaanoerver.
De avond begint om 20.0 uur.

De waarde van journalistieke vrijheid

2011-08-14T17:20:00.000+03:00

In Gaza worden geen journalisten toegelaten. Dit betekent dat de Gaza-oorlog in december 2008 niet volgens algemene journalistieke maatstaven, check en dubbel-check, kon worden verslagen. Heel belangrijk rond de Gaza-oorlog is het gegeven wat de aanleiding was en hoe die later ingekleurd is door Israëlisch propaganda. Er was een wapenstilstand waar Hamas zich aan gehouden had, zodat 98% minder Scud-raketten op Israëlisch grondgebied werden afgevuurd.

Op 4 november 2008 was er een Israëlische aanval op de Gaza strook waarbij 6 mensen het leven lieten. Daarmee werd in feite het bestand doorbroken. Dit was duidelijk een actie bedoeld om reactie te provoceren, een beproefde tactiek die ik op de Westoever ook vele malen heb zien toepassen. In de media wordt het afgeschilderd als zou Hamas het bestand hebben doorbroken.

Hoe belangrijk het is dat journalisten verslag kunnen doen, daarover gaat bijgaand filmpje:
http://youtu.be/8FRzlX4WYPo.
Weergave inhoud:
Toen de oorlog op 27 december 2008 begon waren er geen westerse journalisten. De enige journalisten ter plaatse waren journalisten van Al Jazeera die onder gevaarlijke omstandigheden er alles aan deden om beelden door te spelen naar hun westerse collega’s in Jeruzalem. Toen de school die als schuilplaats was aangewezen en in gebruik was genomen door de Verenigde Naties werd aangevallen, ontstond er vervolgens een steekspel over het wel of niet geraakt zijn van de school.
Israel stelde dat leden van Hamas zich er verschanst hadden en de school als uitvalsbasis gebruikten voor raketaanvallen. Verder zouden er trucbommen geplaatst zijn in de school.
Dit is allemaal achteraf niet bevestigd en ook ontkend in het Goldstone-rapport.
Wat wel is blijven hangen en in een woordenspel verstrikt geraakt is, is de precieze locatie van het neerkomen van de raketten: ìn of buìten de school.
Toen de VN een paar maanden later liet weten dat de bommen vlak buiten de school waren gevallen is dat het heikele punt geworden in de media- oorlog: een welles-nietes spel waarbij het kernpunt van de bedreigingen en de effecten van de bommenregen in Gaza, met meer dan duizend doden waarbij zelfs schuilplaatsen niet gespaard werden, niet meer centraal stonden.

Nieuw lied gelanceerd

2011-07-11T15:57:00.000+03:00

Fantastisch initiatief, mooi nummer.

conferentie: Het Uur der Waarheid

2011-07-03T10:18:00.001+03:00

Op 15 en 16 september a.s. zal in de Vrije Universiteit van Amsterdam een conferentie plaatsvinden over de receptie van het Palestijnse Kairos document.
Nu is het het beslissende moment. Het is nu of nooit. Als er nog een kans moet zijn voor het Palestijnse volk om zelfbeschikkingsrecht te krijgen dan is het nu. Door de gevolgen van de bezetting, de bouw van de muur, de illegale nederzetting, de controleposten, het isolement van de Gaza strook zijn de kansen voor een eigen staat minimaal.
De Palestijnse Christenen roepen op tot een oplossing waarbij zowel Palestijnen als Israëli's tot hun recht komen.
De Nederlandse Kairos beweging wil een bijdrage leveren aan de vraag hoe wij in kerken, politiek en andere verbanden gestalte kunnen geven aan vrede en gerechtigheid. Aanmelden via : www.kairospalestina.nl

Nieuwe nederlandse eappi waarnemers in de startblokken

2011-06-06T16:49:00.006+03:00

In november worden Hans Kapteyn en Willem Minnaard namens KerkinActie voor EAPPI uitgezonden. Daar gaat een intensieve voorbereiding aan vooraf. Je wordt geacht je te verdiepen in de achtergronden van het conflict, goed te kunnen waarnemen en luisteren, een analyse te maken van situaties die je tegenkomt, je bevindingen te kunnen weergeven en terug in Nederland te kunnen overdragen aan de kerkelike achterban. Ter plekke moet je 100% inzetbaar zijn, flexibel kunnen omgaan met personen van verschillende nationaliteiten en achtergronden etc. etc.
Kerk in Actie heeft een secure selectieprocedure toegepast.
Onlangs hadden we overleg zodat we uit eigen ervaring vast wat konden delen met de nieuwe lichting. De voorbereidingen zijn in volle gang.

Waarom doorbreekt een soldaat de stilte?

2011-05-17T12:47:00.002+03:00

Beste mensen,
Waarom besluit een Israëlische soldaat die in de "bezette gebieden" heeft gediend om de stilte te verbreken?
Omdat hij ervan overtuigd is dat de methoden die gebruikt worden door het Israëlische leger bij huiszoekingen en acties bijdragen aan de haat die bij de Palestijnse bevolking ontstaat jegens Israel.
Er wordt onnodig en disproportioneel geweld gebruikt, vernielingen aangebracht en (blijvend) leed veroorzaakt.

Gisteren -15 mei- werd de Nakba herdacht, de verdrijving van 700.000 Palestijnen uit hun land in 1948. Ook daarover wordt inmiddels "de stilte doorbroken". Steeds meer Israëli's beseffen dankzij het werk van de "nieuwe historici" - Benny Morris e.a. dat het verhaal uit hun vroegere schoolboekjes niet klopt: een volk zonder land in een land zonder volk.
ER is meer oor voor het verhaal van hen wier dorpen met de grond gelijk gemaakt werden zodat ze er niet meer konden terug keren.
Olijfbomen werden vernietigd en later werden over de oude dorpen heen (400) pijnbomen geplant.
Dit alles terwijl er in het eerste testament nadrukkelijk regels zijn opgenomen over de zaken die tijdens oorlogvoering ongeoorloofd zijn.

Omkering van bewijslast en feiten

2011-04-06T17:57:00.007+03:00

Is Hamas de werkelijke reden voor de stagnatie van het vredesproces of wil Israel zich gewoon niet terugtrekken uit de bezette gebieden?
Jan Elshout, publicist, deed onderzoek naar de statuten van de Israëlische partijen.
Wat blijkt: vrijwel alle programma's van Israëlische politieke parijen gaan uit van Groot-Israël, inclusief de Westoever. In de statuten van Likud van premier Netanyahu staat dat Israël nooit een Palestijnse staat zal toestaan ten Westen van de Jordaan. Waarom horen wij dat geluid niet luid en klaar in Nederland? Waarom wordt er alleen met de vinger gewezen naar Hamas? Dat zou een terroristische organisatie zijn die de vernietiging van Israel nastreeft.
Floor Janssen beschrijft in haar onderzoek voor het Clingendael Instituut hoe Hamas een ontwikkeling doormaakte. Terwijl Fatah de belangen van de eigen bevolking verkwanselde zette Hamas de strijd tegen de bezetting van Gaza, Oost-Jerusalem en de Westoever voort. In de Oslo-akkoorden was naleving van de VN- resoluties niet gegarandeerd. Dit was voor Hamas onverteerbaar. Tussen de regels door heeft Hamas Israel inmiddels wel degelijk in zijn bestaan erkend binnen de grenzen van 1967. Zelfs na dat ook uitgesproken te hebben werd Jamal Mansour in 2000 geliquideerd. Waarom was dat geen terroristische daad van Israel?
Waarom heeft het Westen de uitkomst van democratische verkiezingen in 2005 niet erkend en moeten de Palestijnen voorgeschreven krijgen op wie zij mogen stemmen? Wat is ons belang bij het afschilderen van Hamas leden als terroristen terwijl zij in haar programma manifest van 2006 de bereidheid uitspreekt om binnen internationale rechtskaders te handelen? Laten we ons niet gek laten maken door gemakkelijke leuzen en blijven luisteren naar mensen die het goede zoeken.

Het onmenselijk gevolg van een checkpoint: Blind meisje kan na 4 maanden niet naar huis

2011-03-14T13:44:00.004+02:00

Ik citeer uit het Weblog van Anouk Helmich, nederlandse studente die werkt als vrijwilliger In Beit Jala bij Bethlehem in de Palestijnse gebieden. Daar staat de Al Shurooq School for Blind Children. Dertig kinderen volgen hier dagonderwijs en verblijven in het internaat, zie wwww.kerkinactie.nl

Vanmorgen kwam ik zoals alle dagen van de week het klaslokaal binnen.
Sabah Elcher, **
Sabah Elnoer miss Anouk,
Kief Halik?
Ilhamdilla.

Na deze standaard begroeting kwam Malak op me afrennen. Ze nam me mee naar een hoek van het lokaal en daar stond haar tas klaar. De hele week had ze me al uitgelegd dat ze vandaag naar huis zou gaan en nu was het dan bijna zover.

De rest van de ochtend kon Malak zich maar moeilijk concentreren. Rekenen lukte voor tien minuten en ook het leren veters strikken was vandaag geen succes. Tijdens het middageten moest ze overgeven omdat ze zo gespannen was. Vandaag zou ze voor het eerst in vier maanden haar ouders weer zien.

Een halfuur na het eten werden we gebeld. Malak haar ouders wonen in een dorpje vlakbij Nablus. Om dit dorpje heen zijn verschillende settlements. Dit zijn joodse dorpen in de Palestijnse gebieden. De vader van Malak vertelde dat er vandaag een flying checkpoint op de weg stond en dat hij zijn dochter niet kon komen ophalen. Malak was de rest van de middag ontroostbaar.

Dit is één van de vele voorbeelden van het moeilijke leven van veel Palestijnen. Dit is ook één van de voorbeelden van het leven van kinderen in de Palestijnse gebieden. Het is toch onvoorstelbaar voor een kind dat papa je niet kan komen ophalen omdat er soldaten op de weg staan. Maar toch de dagelijkse realiteit in de Westbank.

Een rechtvaardige aanpak? 28 maart discussieavond CDA

2011-03-13T09:28:00.007+02:00

In 2003 verscheen het rapport van het CDA "Een rechtvaardige aanpak".
Daarin werd de totstandkoming van een Palestijnse staat bepleit naast de staat Israël.
Wat doet het CDA om handen en voeten te geven aan de uitwerking van haar standpunt in het partijprogramma dat Israeël de grenzen van 1967 moet respecteren?

Daarover gaat de discussieavond die de Buitenlandcommissie van CDA Brabant organiseert op 28 maart 2011. Alle geInteresseerden, ook niet-leden, zijn van harte uitgenodigd.

Sprekers zijn:
Henk-Jan Ormel, woordvoerder buitenland Tweede Kamer
Jan Elshout, voorzitter CDA ledenberaad Midden-Oosten

Plaats: De Druiventros, Bosscheweg 11 Berkel-Enschot
Aanvang: 20.00 uur

Geblinddoekte Palestijn in de voet geschoten op korte afstand

2011-02-21T15:55:00.004+02:00

Op korte afstand schiet een Israëlische soldaat een Palestijnse geblinddoekte jongere door zijn voet. Dank zij een opname door een Palestijns meisje vanuit haar raam is er meer dan afdoende bewijs voor dit gepleegd strafbaar feit.

Oorspronkelijk afgedaan door de Judge Advocate General als ontfatsoenlijk gedrag heeft het Hooggerechtshof geoordeeld dat ernstige feiten zijn veronachtzaamd.
Uiteindelijk - twee jaar later- zijn de officier en zijn meerdere veroordeeld.
Hoewel gesuggereerd werd dat er met de video zou zijn geknoeid is dat uitgebreid forensisch onderzocht en weerlegd.
De mensenrechten organisatie B'Tselem die aan de hand van aangelverd filmmateriaal zorgt voor het intern binnen de Israëlische maatschappij stellen van dergelijk onrecht staat onder druk. De Israëlische regering wil het onmogelijk maken om gelden uit het buitenland te ontvangen.
Juist het intern ter discussie stellen van het eigen handelen is een verworvenheid van de democratie.

Palestijnse Christenen vragen uw aandacht!

2011-01-19T19:13:00.002+02:00

Birgitta-bijeenkomsten

Kathinka Minzinga vertelt op 22 februari a.s. aanvang 20.00 uur over haar ervaringen op de Westelijke Jordaanoever. Drie maanden samen leven met de Palestijnen in bezet gebied. Niet gemakkelijk, maar wel aangrijpend en iets om mee te nemen, te overdenken. Een mooie avond die we graag met u delen!
Adres: Laurentiuskerk
Oude Baan 1
5242 HT Rosmalen

2011-01-16T22:09:00.003+02:00

In het kader van de gebedsweek voor de eenheid van de Christenen worden er op allerlei plekken in Breda oecumenische activiteiten georganiseerd. De Raad van Kerken van Breda organiseert op vrijdag 21 januari 2011 om 19.00u een oecumenische gebedsviering voor geheel Breda in de Michaelkerk, Hooghout 6.

Thema van de Gebedsviering in de week van de eenheid zal zijn: “Trouw & Toegewijd”.

Het thema is gebaseerd op de Bijbeltekst uit Handelingen 2,42 waar staat: ‘Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed’.
Dit bijbelgedeelte is aangedragen door een groep Palestijnse christenen. Het is een handvat voor christelijke gemeenschappen die beseffen dat ze ook in de samenleving van vandaag een blijde boodschap hebben.

De overweging zal worden gehouden door Kathinka Minzinga.

Taizé bezoekers te gast in markuskerk

2011-01-05T12:28:00.003+02:00

Tijdens de ontmoeting van Taizé in Rotterdam waren ook jongelui gehuisvest en ondergebracht in Breda.
Onze plaatselijke kerken lieten hen kennismaken met de diverse aandachtsgebieden.
Zo konden we aan de hand de tentoonstelling van Palestijnse kunstenaars iets van het EAPPI programma in Palestina en Israel delen.

Mijn volgende EAPPI presentaties zijn op:
12 januari 2011 te Schoonendijke (Zeeuws-Vlaanderen) aanvang 19.30 uur
27 januari 2011 Woerden, Molenvlietbaan 10, aanvang 20.00 uur

Palestijnse Kunstwerken in Breda

2010-09-29T20:50:00.005+02:00

Op zaterdag 13 november a.s. vond in de Markuskerk te Breda de opening plaats van de tentoonstelling "Palestinian Believe". Adres: Hooghout 96, 4817 ED "Palestinian Believe" is de naam onder welke een tentoonstelling met werken van Palestijnse kunstenaars op verschillende plaatsen in Nederland is tentoongesteld. Met de schilderijen willen de kunstenaars laten zien hoe zij de gevolgen van de bezetting ervaren en waar zij kracht uithalen om door te gaan. De schilderijen zijn te koop, de opbrengst gaat naar de kunstenaars. Kathinka Minzinga, mezzosopraan, en Tanya Novomirskaya, piano, brachten ter gelegenheid van de opening de Bijbelse liederen van Antonin Dvorak ten gehore brengen. Liederen die spreken van hoop te midden van verdrukking. De tentoonstelling is tot 5 januari 2011 na de zondagse kerkdienst te bezichtigen en tussendoor als de kerk open is.

presentaties najaar 2010

2010-08-23T09:23:00.000+03:00

In het najaar zal ik de volgende plekken aandoen met een presentatie over mijn periode als EAPPI waarnemer:

20 september 2010, Antoniuskatedraal Breda in het kader van de Vredesweek
1 december 2010, Uithoorn: De Schutse
De Mérodelaan 1, Aanvang 19.45 uur
12 januari 2011, Schoondijke, regio Zeeuws-Vlaanderen, Aanvang 19.30

A time to cry - A cryout from Jerusalem - Wissam Murad

2010-07-14T19:24:00.000+03:00

Gregoriana in Ravenstein

2010-07-04T16:58:00.001+03:00

Hoor......Oost naast West een prachtig festival in Ravestein eind mei 2010.
Rabbijn Ruben Bar-Ephraim en imam Masrur Coskum zingen met Trio Gregoriana onder leiding van Geert Maasens, oude tradities met een grote verwantschap.

Wereldwijde week voor vrede in Palestina en Israël

2010-05-26T22:50:00.003+03:00

Op initiatief van de Wereldraad van Kerken wordt jaarlijks de Wereldwijde Week voor Vrede in Palestina en Israël georganiseerd. Dit jaar wordt deze week gehouden van 29 mei tot 5 juni. Kerken wereldwijd zullen de aandacht vestigen op de dringende noodzaak om tot een rechtvaardig vredesakkoord voor Palestijnen en Israëli's te komen.
Vorig jaar hebben Kerk in Actie, Doopsgezind WereldWerk, ICCO, Kerk en Vrede, Vrienden van Sabeel en IKV Pax Christi gezamenlijk het idee van een verhalenestafette ontwikkeld.
De openingbijeenkomst vindt dit jaar plaats op zaterdagmiddag 29 mei om 14.30 uur in de Doopsgezinde kerk aan de Paleisstraat in Den Haag.
In Breda zal tijdens en na de kerkdienst in de Markuskerk door mij een verhaal worden verteld. Voor meer info over activiteiten in Nederland zie www.kerkinactie.nl

Verkiezingsprgramma's

2010-05-23T08:26:00.004+03:00

Met de verkiezingen in aantocht is het relevant te weten of en hoe de partij van mijn keuze staat tegenover de rechten van de Palestijnse bevolking.
Ik citeer uit het definitieve CDA Verkiezingsprogramma:
Artikel 11.1.4
Nederland blijft voorstander van een alomvattend vredesakkoord voor het
conflict tussen Israël en de Palestijnen. Een tweestatenoplossing, met als
uitgangspunt de grenzen van 1967, vormt hierbij het uitgangspunt: een
Israëlische staat met veilige grenzen en genormaliseerde betrekkingen met
andere landen in de regio en een onafhankelijke, levensvatbare, democratische
Palestijnse staat. Daarbij is het cruciaal dat er vertrouwenwekkende stappen worden gezet door beide zijden.
Nederland blijft met partners in de EU en de VN en andere kwartetpartners,
maar ook actief bilateraal, een beleid voeren dat bijdraagt aan de bevordering
van een vredesakkoord tussen de betrokken partijen en aan stabiliteit in de
gehele regio.
Binnen de partij werkt een Werkgroep Midden-Oosten aan een actualisering
van het standpunt inzake het Midden-Oosten-vredesproces.

2010-04-14T21:09:00.001+03:00

more about "Gaza children's (war) paintings", posted with vodpod

grote woorden voor kleine mensen

2010-03-23T09:56:00.004+02:00

Vanmorgen las ik psalm 85. In vers 9 staat:
Aanhoren zal ik wat God tot mij zegt, voorzeker een woord van verzoening. Een woord voor zijn volk voor elk die zijn hart voor Hem opent.
in vers 11:
Genade en waarheid ontmoeten elkander, de vrede omhelst de gerechtigheid.

Grote woorden voor hele kleine mensenkinderen:
waarheid, gerechtigheid, vrede en verzoening.

"De bezetting is een zonde tegen God" zeggen de Palestijnse Christenen.

Rifat Odeh Kassis, coördinator achter het Kairosdocument, gaat nog een stap verder en spreekt ons Christenen in de rest van de wereld aan:
"dat jullie zwijgen over de bezetting is ook een zonde".
Immers als wij zwijgen vatten de kolonisten dat op als goedkeuring voor wat ze de Palestijnen aandoen.
Laten wij recht recht blijven noemen en onrecht onrecht.

Ervaringen van een waarnemer in de West Bank

2010-02-19T19:19:00.003+02:00

Op woensdag 3 maart zal Kathinka Minzinga aan de hand van een PowerPointPresentatie in de Schakel te Slootdorp iets vertellen over haar belevenissen in de Palestijnse gebieden.
Kathinka was van augustus – november 2009 als waarnemer werkzaam op de Westelijke Jordaanoever in het kader van EAPPI, een programma van de Wereldraad van Kerken.
Aanvang 20.00 uur. Adres : Langeweg 3, Slootdorp.

Open Shuhada Street Petition

2010-02-17T09:57:00.002+02:00

Open Shuhada Street Petition

U kunt via bijgaande link de petitie ondertekenen gericht aan de minister president van Israel.

Ooit was Shuhada street de belangrijkste verkeersader van de stad Hebron.
Na de massamoord van Baruch Goldstein, een kolonist in het aan Hebron grenzende Kiryat Arba, is deze verkeersader gesloten voor Palestijnen. Honderden winkels zijn gedwongen gesloten, de toegangsaders naar de markten zijn geblokkeerd, de oude stad is niet meer bereikbaar. Vele bewoners hebben dagelijks al vijftien jaar te lijden van deze economische misère. Daarnaast is het dagelijks leven ontwricht, van en naar werk, ziekenhuis, familiebezoek, alles moet te voet langs vele contrôleposten. (zie ook mijn weblog van 21 augustus)

Op 25 februari worden wereldwijd demonstraties voorbereid om de belangrijkste verbindingsweg van de stad Hebron te openen.

Citaat:

Free people of the world—those who defend human rights, including the right to live without constraints, barriers, and electronic gates--we need your efforts, and we need all your voices. We call on you to participate in our campaign beginning on the 25th of February. On this day, a force for peace and humanity, made up of internationals, Palestinians, and Israelis, will unite to demand the opening of Shuhada Street, and to expose the racist policy of separation pursued by Israel against the Palestinian residents who live near this street, even after a number of them have been made to flee the street itself. We appeal to your conscience to help us release Shuhada Street. Speak out with us in one voice, for the freedom of Shuhada Street, the freedom of Hebron,and the freedom of Palestine.

--------------------

EAPPI presentatie in Breda

2010-01-25T18:03:00.002+02:00

Op 18 februari a.s. zal Kathinka Minzinga aan de hand van een PowerPoint Presentatie in Breda iets vertellen van haar ervaringen op de West Bank. Zij was van augustus – november 2009 als accompanier werkzaam op de Westelijke Jordaanoever namens de Wereldraad van Kerken. Het EAPPI programma, Ecumenical Accompaniment Programme Palestine and Israel, draait met vrijwilligers die in een zestal plaatsen wonen te midden van en met de Palestijnen.

Door zo te leven onder de bezetting ervaren Christenen van over de hele wereld gedurende drie maanden onder welke omstandigheden Palestijnen leven en bieden door hun aanwezigheid op risicovolle plaatsen bescherming aan boeren, scholieren, arbeiders en actievoerders,
zie www.eappi.com

U bent allen van harte welkom.
Datum: Donderdag 18 februari 2010
Plaats: Markuskerk, Hooghout 96, 4817 ED Breda
Aanvang 20.00 uur, vanaf 19.30 uur is de kerk open.

Brochure Ervaringen van een waarnemer in de West Bank

2010-01-14T11:18:00.003+02:00

Ik heb de weblogs die ik schreef gedurende mijn verblijf in de West Bank gebundeld. Ze zijn bij Kerk in Actie te bestellen via Feije Duim of bij mijzelf.
Wellicht een idee om de brochure te gebruiken om op een kringavond de ontwikkelingen in Palestina te bespreken?

Symphony of dialogue

2010-01-14T11:08:00.002+02:00

In verband met het 10-jarige jubileum speelt Symfonieorkest De Philharmonie een mediterraan programma met als hoogtepunt een bijzondere opdrachtcompositie van de Turkse componist Evrim Demirel. De compositie “Symphony of dialogue” gaat over de overeenkomsten en verschillen tussen de islam, het jodendom en het christendom, hun clash maar ook over de verzoening en vrede tussen deze drie grootste monotheïstische wereldgodsdiensten op aarde. De teksten worden in het Arabisch, Hebreeuws, Latijn, Turks en Engels gezongen en komen uit het Nieuwe Testament, Oude Testament en Koran. In deze tijden kan het stuk bijna als een politiek statement worden gezien: het gaat over de clash of civilisations en vervolgens een mogelijke verzoening tussen Jodendom, Christendom en Islam met een Joodse bariton, een Turkse tenor en een westerse sopraan.

Herhaling op zaterdag 16 januari, 10.55 - 11.25 uur, Nederland 2
Wilt u het programma nu beluisteren? Knip en plak onderstaande link!

Het uur der waarheid

2010-01-06T23:18:00.005+02:00

Op 22 december jl werd in Utrecht het zgn. Kairos document uit Palestina overhandigd:
“Het uur van de waarheid. Een woord van geloof, hoop en liefde uit het hart van het Palestijnse lijden”.
Father Jamal Khader, één van de opstellers van het document was overgekomen uit Bethlehem om het document te overhandigen aan vertegenwoordigers van diverse kerkelijke gremia: de PKN, de Raad van Kerken, de RK bisschoppenconferentie en de Oudkatholieke kerk
Ik ben zelf lid van het Comité van Aanbeveling van het document en stond paf van de vergevingsgezinde en verzoeningsgerichte toon van het document.
Vandaar dat ik oprecht verbaasd was dat er niet hartelijker gereageerd werd op de inhoud. Dit heeft blijkbaar te maken met de angst om de achterban te polariseren en met de discussie die vooraf al in de media was losgebarsten.

Het document is bedoeld is als een schreeuw om hoop, een brief aan het Palestijnse en Israëlische volk en de wereldgemeenschap met de vraag om niet meer zwijgend toe te zien terwijl het Palestijnse volk wordt onderdrukt. Het document is te downloaden van de website van de pkn. Elementen die behoorlijk veel aandacht kregen in de pers : de oproep om een start te maken met een systeem van economische sancties en boycot tegen Israël. Al langer werd opgeroepen tot boycot van producten die afkomstig zijn uit de settlements. Er is nu verwarring over de reikwijdte van de oproep.
Verder vallen nogal wat kopstukken over de term "Israëlische bezetting". Volgens algemeen aanvaarde regels van internationaal recht is er echter wel degelijk sprake van een “bezetting” en die duurt al zo lang dat er inmiddels sprake is van een grote urgentie. Vanuit die urgentie doet dit document een oproep aan palestijnen, Israëli's en onder meer ons Westerse Christenen.
Ten slotte wordt gesteld dat de Palestijnen Israel niet zouden erkennen. Nergens zie ik dat in het document terugkomen. Vanaf 1988 heeft de Palestijnse Autoriteit Israël erkend en dat is ook de basis van de Oslo akkoorden. De vraag die nu wordt gesteld aan Israel is om het leed van de Palestijnen te erkennen. Het document is een hartenkreet, een oproep aan de harten van mensen om te horen naar het lijden van de medemens.

Zie, ik verkondig u grote blijdschap

2009-12-20T17:37:00.004+02:00

Tweeduizend jaar geleden sprak de Engel te Nazareth: “Zie, Ik verkondig U grote blijdschap”.
Maria baarde een Kind: Immanuel, God met ons.
In Nazareth, de stad waar Jezus opgroeide en de Synagoge bezocht, is tegenwoordig de Arab Association for Human Rights gevestigd, opgericht in 1988 ter verdediging van de rechten van de Arabische staatsburgers van Israël, zie www.arabhra.org. Netanyahu stelde in 2003 dat er een “demografisch” probleem is in Israël. Hij zoekt een manier om te garanderen dat in Israël de meerderheid van de bevolking Joods zal blijven. Er zijn maatregelen genomen om dit te garanderen, maatregelen die racistisch te noemen zijn. Zo mag een Arabisch staatsburger in Israël niet trouwen met een inwoner van de Palestijnse gebieden. Arabische dorpen krijgen minder geld voor scholen (er is een volledig gescheiden schoolsysteem), er mag niet gebouwd worden in de Arabische dorpen (er worden zelfs huizen vernietigd), en er is veel politiegeweld tegen Arabische staatsburgers.

Tijdens de oorlog in 1948 vluchtten vele Palestijnen. Ook hielden velen zich een tijd lang schuil, maar zij mochten daarna niet terug naar hun grondgebied. Nazareth was zo’n plek waar velen een tijdlang schuilden en noodgedwongen gebleven zijn. Tot 1966 stonden de Arabieren binnen Israël onder militair bewind. Ook nu nog kan de regering door noodmaatregelen de rechten van Arabische burgers beperken.

Op 22 december bieden de Palestijnse kerken een document aan de Nederlandse Raad van kerken:
Uur van de waarheid: een woord van geloof, hoop en liefde. Moge Kerst dit jaar ook voor de Palestijnen een hoopvol begin zin.

Evi De Jean Bethlehem

2009-11-30T14:27:00.000+02:00

VCCA Center Bethany

2009-11-30T13:20:00.000+02:00

Expositie, optreden en ledenvergadering

2009-11-28T14:45:00.011+02:00

12 december a.s. zijn kunstwerken uit Palestina te zien in Oss dankzij de medewerking van het Vision Center for Culture and Arts.

Op mijn blog van 7 september kon u lezen dat ik het centrum in Bethanië bezocht. De broers, Noubar en Milad, Armeense christenen, die het centrum runnen maakten grote indruk op mij. Later bleek dat ze ook samenwerken met het Madaa Silwan Community Center en met het AEI’s Sumud Story House.

Kunstenaars zoeken elkaar altijd op.
Dat blijkt ook uit het verhaal van Evi De Jean die tijdens haar recente bezoek in Palestina meewerkte aan een creatief optreden aan beide zijden van de muur in Bethlehem. Ook zij zal erbij zijn tijdens de ledenvergadering van het AKKV op 12 december.

U bent van harte welkom voor een optreden en een exposite op 12 december

Adres:
PI Unit, Landweerstraat-zuid 95J, 5349 AK Oss
Het optreden van Evi de Jean begint om 14.00 uur.

De toegang is gratis.

Kunstwerken uit Bethanië zijn te bezichtigen op de locatie.
De ledenvergadering begint om 12.30 -

De uitnodiging met routebeschrijving kunt u hier downloaden.

Het AKKV, Algemeen Kristelijk Kunstenaarsverbond,

viert in 2010 haar 90- jarig bestaan. www.akkv.nl

informatieavond

2009-11-08T18:09:00.001+02:00

Op 12 november a.s. zal Kathinka Minzinga aan de hand van haar ervaringen iets vertellen over de periode dat zij voor EAPPI als waarnemer werkzaam was op de Westelijke Jordaanoever. Zij zal daarbij lichtbeelden laten zien. Er is ruimte voor vragen.
De heer Joep Knapen zal het gesprek leiden.
Plaats: De Leystroom, Brabantlaan 5, 4817 JW Breda
Aanvang : 20:00 uur
Koffie en thee en een drankje na afloop.
De toegang is gratis

Ma'asalame

2009-10-31T18:41:00.003+02:00

Mijn termijn als vrijwilliger zit er op.Vele ontmoetingen en ervaringen heb ik met u als lezers kunnen delen. Het was belangrijk voor mij om dat te kunnen doen, omdat ik niet als individu ben gegaan, maar als lid van een kerk en een gemeenschap. Ik wil jullie als lezers hartelijk danken voor het meeleven en voor het (kritisch) meedenken.
Terug in Nederland ben ik bereid om in diverse verbanden mijn ervaringen hier te kunnen delen. Dat is een verlengde mijn verblijf hier.
Ik weet zeker dat enkele van mijn beschouwingen vragen hebben opgeroepen en hoewel ik de vragen zeker niet allen zal kunnen beantwoorden kan ik misschien een nader beeld geven van het leven in de West Bank onder de bezetting en de inspanningen die hier ter plekke worden geleverd om met elkaar, Israëli’s en Palestijnen, te komen tot een einde van deze situatie. Doelstelling is gerechtigheid, zelfbeschikking en rechtvaardige grenzen met voldoende middelen voor bestaan.
Het eerste woord dat iedereen tot mij sprak was welkom, nu bij vertrek wordt mij gevraagd of ik weer terugkom. Wie weet, ik heb mij zeker welkom gevoeld.
Het is belangrijk voor mensen te weten dat de wereld niet de andere kant opkijkt, dat we niet geld pompen in een economie die het prima zelf kan als er maar geen water zou zijn gestolen, als er maar toegang zou zijn tot hun land, als er maar geen checkpoints waren als er maar vrij verkeer van mensen, goederen en diensten zou zijn. Geweld als officieel middel tot verzet is door Palestijnse leiders afgezworen, de muur is niet nodig en niet nuttig. Het resultaat van vele jaren onderhandelingen ligt klaar om te worden geïmplementeerd. Nu de wil nog om het te doen.
Mocht u met mij handen en voeten willen geven aan onze goede wensen beveel ik een gift aan ten behoeve de reparatie van het dak van het Media Center in Tel Rumeida, zie blog 26 oktober. Eind november hoop ik de gift over te maken.
Rek nr. 51 66 19 829 tnv K. Minzinga te Ulvenhout.
Ma’asalame, vrede zij met u, tot ziens.

De kracht van pijn

2009-10-29T20:13:00.005+02:00

Zoeken naar hetgeen mensen verbindt en niet naar wat mensen scheidt is een van de krachten van Mediation.
Hoe breng je de twee volkeren bij elkaar die gescheiden zijn door een Muur, door een geschiedenis van het wederzijds elkaar bewust toebrengen van slagen, met genoeg redenen ter rechtvaardiging van zichzelf?
Er is een groep Israëli’s en Palestijnen die elkaar gevonden hebben in gedeeld verdriet en die een vereniging hebben opgericht waarvan de prijs voor toetreding de hoogst denkbare is: voorwaarde is het verlies van een dierbare.
Rami’s leven veranderde compleet toen hij zijn dochter van 14 verloor tijdens een zelfmoord aanslag in Jerusalem, Mazen groeide op in een vluchtelingenkamp en woont er nog steeds zonder enig uitzicht op verbetering en verloor zijn vader die op weg naar huis zonder enige reden werd neergeschoten. Twee mannen die ieder voor zich een beslissing moesten nemen: hoe ga ik verder? Laat ik mijn leven verscheuren door haat en de behoefte om wraak? Of ga ik een andere, bijna ondenkbare, weg. Rami probeerde te begrijpen wat een zelfmoordterrorist kon bewegen om een onschuldig 14 jarig meisje te vermoorden, het veranderde zijn leven compleet. Hij kon niet meer langs de zijlijn staan, hij is volkomen overtuigd van de noodzaak om de bezetting te beëindigen, en het Palestijnse volk recht te doen. Mazen besloot zijn kinderen voor te gaan in de weg die zijn vader voor hem had bewandeld: te staan voor zijn rechten, het verhaal van zijn volk te vertellen, ondanks alle moeite en vernedering die het hem kost en de wereld te laten zien dat niet iedere Palestijn een terrorist is, maar een mens die lijdt, die zijn kinderen meer wil geven dan het leven in een gevangenkamp verbannen achter een torenhoge muur.
Samen met 500 gezinnen zoeken Rami en Mazen wegen om de gaten in de muur open te breken. Joden doneerden hun bloed in Ramallah, Palestijnen in Jerusalem. Samen organiseren ze zomerkampen voor de jeugd, demonstreren ze, geven lezingen op middelbare scholen. Meestal ziet de jeugd voor het eerst een Palestijn, respectievelijk Jood zonder horentjes. De demonen blijken mensen te zijn van vlees in bloed. Ze voeren een strijd tegen vooroordelen, gebrek aan kennis en het kwaad in het besef dat beide partijen ooit terug zullen kruipen naar de onderhandelingstafel, omdat deze strijd om gerechtigheid niet te winnen is met geweld of overheersing.

-
Zie ook: www.theparentscircle.org

Opgroeiende jeugd onder bezetting

2009-10-26T21:03:00.003+02:00

Onderweg in Jerusalem werden we op het trottoir tegengehouden door spelende Palestijnse kinderen, ze hadden een lint gespannen. Ze riepen iets, ze speelden checkpoint. Wij speelden het spel mee en wilden heel deemoedig ons paspoort laten zien. Het was niet genoeg, we mochten nog steeds niet verder. Mijn echtgenoot werd al ongeduldig, maar ik gunde ze het genoegen om eens een keer die rol uit te spelen.
Een Palestijnse man mocht wel door, wij bleven nog even geduldig staan. Mijn man kon de natuurlijke neiging om ze opzij te duwen niet langer onderdrukken. Ik vroeg me af welke geweldloze weg succesvol zou kunnen zijn: humor, erkenning van hun rol? Hoeveel spelletjes moeten volwassenen dagelijks spelen. Welke weg kies je? Voor welke partij ben je? Alles heeft te maken met de bezetting, de visie op de toekomst.
Intussen moeten veel kinderen groot worden met vaders, broers, ooms of een grootvader in de Israëlische gevangenis. Zorgen in het gezin die daaruit voortkomen voor het dagelijks brood. Frustratie en soms geweld binnen gezinssituaties.

In H2 moeten de kinderen het daarenboven doen zonder buiten te kunnen spelen. Het Media House in Tel Rumeida wil een ontmoetingsplaats zijn voor opgroeiende jeugd. Onze teamleden hebben er twee maal per week engelse les gegeven. De vredesactivisten leren de jeugd om te gaan met de camera’s van BT’selem, ze oefenen in editten en ondertiteling. Stapje voor stapje is het huis bewoonbaar gemaakt, eerst de deuren en de ramen, nu nog het dak. Ik hoop om op een of andere wijze ondersteuning daarvoor te kunnen geven, misschien met u als lezers van mijn blog?

Kracht in zwakheid

2009-10-20T07:27:00.004+02:00

Hoe geef je uitdrukking aan het onuitsprekelijke? Daar ligt de kracht van de kunst. Verhalen en anekdotes zijn ontstaan in de bezette gebieden met als antipode: het Palestijnse kind dat de overmachtige Israëlische soldaat te slim af is. En meer dan dat: het kind dat de soldaat ontmaskert en zijn zwakte doet kennen, naakt en vernederd delft hij het onderspit. De antropoloog Kanaana deed onderzoek naar deze verhalen.
Naast deze kunstvorm die het moreel hoog houdt is de figuur Hanthala beroemd geworden. Hanthala zag ik meermalen afgebeeld in bedreigende situaties zoals bij de ontruimingen in de wijk Silvan in Oost Jerusalem waar gezinnen na tientallen jaren uit hun huis worden gezet.

Hanthala is de creatie van de cartoonist in ballingschap Naji El-Ali. Met blote voeten, handen op de rug gebonden en stekeltjeshaar is hij symbool geworden van het Palestijnse volk, inspiratie voor standvastigheid. Een kind overdonderd door de ervaringen van onderdrukking en geweld.
Donderdag hebben wij ons afscheidsfeestje in Hebron. We stellen dan de nieuwe teamleden voor aan onze contacten. We zijn dan te gast in het Hanthala cafe. Mohammed (een schuilnaam) is dan onze gastheer. In zijn jonge jaren een vooraanstaande journalist, jarenlang gemarteld in de Israëlische gevangenis heeft een eenvoudig baantje aangereikt gekregen door een mensenrechtenactivist. Het café is geopend op een strategische plaats, centraal in de oude souk met de hoop om nieuw leven te wekken in het verlaten centrum van de stad.
En zo blijft de figuur van Hanthala ook na de dood van zijn schepper (vermoord in 1987) staan voor de verrijzenis van nieuwe hoop voor een verdrukt volk.

willekeur

2009-10-15T17:08:00.002+02:00

“ Welcome to inspection point” staat er bij het Checkpoint Qalqiliya. “Prepare your documents for inspection.”
Gewapend met paspoort ga ik mee in de rij om de grens te passeren, Qalqiliya ligt op de groene lijn. Deze ochtend passeren 3000 Palestijnse werkers de grens naar Israël.
Helaas werd mij de doorgang ontzegd, alleen voor Palestijnen was de verklaring.
Hoezo? Waar stond dat? Wilden ze soms niet dat ik onderging wat Palestijnen moeten ondergaan? Het klinkt trouwens behoorlijk cynisch: alleen voor Palestijnen. Meestal is het andersom.
Goed, dan maar terug. Misschien een andere nuttige dagbesteding? Met een EAPPI teamlid uit Yayyous ga ik naar de “agricultural gate”. Het is een drukke tijd voor de boeren: de oogsttijd van de olijfbomen is aangebroken. 9000 dunum ( 1 dunum is 1000 vierkante meter), 75% van het land van Yayyous, is ingenomen en aan de westzijde van de muur. Om hun land te bereiken moeten de eigenaren door een checkpoint. Wij willen een bevriende boer graag helpen en mee naar zijn land. Wederom werd mij de toegang ontzegd. Ik mocht niet door het checkpoint.
Hoezo? Ik mocht 10 kilometer verderop a raison van extra kosten.
Voor het eerst ben ik “slachtoffer” van volstrekte willekeur. Hoe verschrikkelijk moet het zijn om dagelijks dit soort maatregelen te moeten ondergaan.
Het hek van de agricultural gate is slechts drie maal per dag open. De tijden variëren. Vanmorgen sloot de soldaat het hek te vroeg, mijn collega wees de soldaat er op: er kwam nog boer met zijn ezeltje aan.
Om het traject van de muur aan te leggen zijn hier over de volle breedte van 70 meter 2500 olijfbomen van de dorpelingen gerooid.
In dit door Israel toegeëigende gebied liggen zes waterputten van Yayyous.
Water is dan ook de eigenlijke reden van de vreemde lussen die de muur in het Noordwesten van Palestina maakt.“The fingers” heetten ze in beroepstaal. Een finger gaat 20 kilometer landinwaarts! Landbouwers zonder land en zonder water.
Geen andere keus dan zich verkopen als goedkope arbeidskracht aan de vijand en daartoe vele uren in een lange rij te staan.
“We wish you a safe and pleasant transit” eindigt het aanwijzingenbord. Ach, het blijft onschuldig ogen.

aan drie zijden ingesloten

2009-10-12T20:29:00.004+02:00

Stel je eens voor dat je een mooi central gelegen huis hebt aan de Amsterdamse straatweg in Hilversum, een doorgaande weg, op de route naar een commercieel centrum van het land. Stel je vervolgens voor dat die weg dwars over geblokkeerd wordt en vervolgens in de lengte door midden gedeeld wordt door een 9 meter hoge muur.
Vervolgens maakt diezelfde muur een driekwart lus rondom je huis.
Dit is de situatie van de familie Anastas in Bethlehem. Voorheen een vermogend gezin met een goedlopend bedrijf en een souvenirwinkel op de begane grond. Nu is het gezin bankroet.
Regelmatig rijd ik met de bus langs de muur rond Bethlehem en zie de muur enorme slingers en lussen maken. Nu ik hem van dichtbij gezien heb is het traject nog waanzinniger. Overal zit een reden achter.
Om te beginnen moet ik opmerken dat de muur kilometers diep de Westbank in gaat ten Oosten van de groene lijn, op deze manier omcirkelt de muur een aantal joodse settlements. Maar misschien nog wel het belangrijkste is dat het gebied van Jerusalem zo artificieel uitgebreid wordt, zodat het aantal “joodse” inwoners van de stad omhooggetrokken wordt.

Midden in het geconfisceerde gebied met de vijf settlements ligt de Tent of Nations, woonhuis van een Palestijnse christen, Daoud Nassar, met land dat indertijd gekocht is door zijn grootvader. Vanaf 1991 heeft hij geprocedeerd om in bezit name door de Israëlische regering te voorkomen. $ 140.000 dollar armer heeft hij het gelijk aan zijn zijde gekregen. Maar de trukendoos is niet op: hij heeft geen stromend water, geen electriciteit en krijgt geen bouwvergunning, dit terwijl het settlement naast hem een zwembad heeft. Hij wil desalniettemin op een positieve manier op dit alles reageren. “We refuse to be enemies” staat met grote letters bij de ingang van zijn land. Tijdens de Gaza oorlog hebben ze cisternen gebouwd. Frustratie omzetten in actie is zijn devies: niet je hoop vestigen op buitenlandse mogendheden en ngo’s is zijn idee, maar je eigen plan trekken. Zoveel mogelijk zelfstandigheid creëren. Met de hulp van vrijwilligers werkt hij aan water, energie en landbouw.

leren demonstreren

2009-10-11T10:19:00.004+02:00

Het is onrustig in de West Bank. Fatah heeft opgeroepen tot een algemene staking op vrijdag en de winkels waren inderdaad allemaal dicht. Op de terugweg van de moskee, we zijn er altijd op vrijdag tijdens gebedsuur om te monitoren, belandden we in een stenenregen. Jongeren gooiden stenen naar militairen boven op de daken in de stad. Gelukkig escaleerde het niet. Al-Aqsa en Goldstone zijn op ieders lippen. De bevolking voelt zich erg in de steek gelaten door de Palestijnse Autoriteit.
Youth against Settlements organiseerde gisterenavond een wake in het centrum van Hebron. Wij gaven door onze aanwezigheid moral support. Hoe moeilijk is het om creatief te zijn tijdens een demonstratie en het geheel niet te laten ontaarden. Jonge kinderen zijn de herrieschoppers en worden daar wellicht toe aangezet, maar het zou niet zo moeten zijn. Leer ze waardig te demonstreren met een goed onderbouwd verhaal. Youth against settlements wil daar graag aan bijdragen.

Op de loer

2009-10-08T06:16:00.004+02:00

De muur is niet af. Er zijn gedeelten hier in het zuiden waar Palestijnse werkers makkelijk door kunnen. Ze betalen een taxichauffeur een hoop geld en het vervoer is geregeld. Als ze in Israël opgepakt worden belanden ze in de gevangenis. Maar er is hier geen werk en ze zijn wanhopig. Bepakt en bezakt voor een langere periode van huis, wagen ze de sprong.
Soldaten hebben zich aan de andere zijde verstopt. Ze kennen de plek en willen wel een verzetje. Acht van de negen werkers worden gepakt, een maakt zich uit de voeten. Acht mannen moeten op de knieën en worden gedwongen op handen en voeten verder te gaan, zich om te draaien, zodat hun geld en sigaretten ongezien uit hun rugzakken wordt gehaald. Schoenen uit en over doornen lopen. Als de militairen klaar zijn met hun pleziertje, vijf uur later, zetten ze de mannen terug de grens over. Een man is gebroken: het geld voor de tocht was geleend geld. Hij is des duivels, wil terug, wil de soldaten te lijf gaan. Zijn makkers weerhouden hem. Veel later op een andere plek steken ze alsnog de grens over.
Dit is het relaas van een medewerker van Al-Haq, een Palestijnse mensenrechtenorganisatie. Een van de opgepakten woont in Hebron in de oude Souk. Al-Haq kreeg in maart jl. de Nederlandse geuzenpenning uitgereikt, zie: alhaq.org

trauma en traumaverwerking

2009-10-06T10:04:00.001+02:00

Een nieuw bataljon en nieuwe gewoonten. De Golani brigade is gearriveerd en wordt ingewerkt in de omgeving. Op bijgaande foto ziet u soldaten met geweer in de aanslag voor de dependance van Cordoba school.
Omdat de kinderen niet meer naar de wc durfden in het hoofdgebouw vroeg ik de soldaten of ze tien meter verder op wilden gaan staan. Nee, ze hadden orders van boven om hier te staan. Na een half uur vertrokken ze weer.
Wat is het effect van oorlog en bezetting op kinderen?
Terre des Hommes heeft een speciaal programma opgezet en geeft In Hebron en Jenin hulp op aanvraag naast speciale training voor leerkrachten: hoe problemen te signaleren en hoe er op te reageren. De leerkrachten van de Cordoba school hebben aan het programma deelgenomen. Het heeft een duidelijk positief effect gehad op de kinderen. In de gezinnen horen we dat kinderen bang zijn om te gaan slapen.
Na de tweede intifada is de school in de gebieden waar wij surveilleren drie jaar dicht geweest. Hele generaties kinderen hebben daardoor een gat in hun ontwikkeling en hebben geen kansen meer op vervolgonderwijs, dit alles tegen het internationale humanitaire recht, immers volgens de Hague Regulations heeft de bezettende macht de plicht heeft om de noden van de burgerbevolking te garanderen.

Leven in Hebron

2009-10-05T16:31:00.001+02:00

Internationale waarnemers in Hebron

2009-10-03T10:56:00.002+02:00

In 1993 is een begin gemaakt met de hoofdlijnen voor een schets van een overeenkomst voor een internationale aanwezigheid van waarnemers in Hebron.
Na de moord van Baruch Goldstein op gelovigen in de Ibrahimi Moskee zijn de onderhandelingen in een stroomversnelling gekomen gedurende de Oslo akkoorden.
In het protocol van 1997 betreffende Hebron hebben beide partijen zich verplicht te werken aan een normaal leven voor de bevolking van Hebron. TIPH (Temporary International Presence in Hebron) wordt opgericht en waarnemers uit Noorwegen, Italië, Zweden, Turkije en Zwitserland zijn sindsdien in Hebron gestationeerd.
Onlangs uitte de Israëlische regering twijfel over de deelname van Noorwegen omdat zij het land betichtte van te grote sympathie met de Palestijnse zaak.
Sinds het bereiken van het akkoord is de overeenkomst met voeten getreden. Vanaf 2002 heeft het Israëlische leger militaire bases rondom de stad en is de vrijheid van beweging van de inwoners van Hebron enorm beperkt. Gevolg is economische malaise. Er is zeker geen ‘normaal’ leven mogelijk voor de palestijnen in de ‘closed military zones’, met het gevolg dat er onderscheid wordt gemaakt tussen burgers: in H2 genieten de 400 settlers privileges en bescherming vanwege de strijdkrachten en de 35.000 palestijnen in H2 moeten het doen zonder vervoer, voldoende water en goed functionerend burgerlijk bestuur.
De rapportages van TIPH zijn vertrouwelijk. Waarnemers komen niet tussenbeide.
Wij, als waarnemers van de EAPPI, maken daarentegen zoveel mogelijk gewag van onze bevindingen in zoveel mogelijk media.

Een ongenode gast

2009-10-02T06:47:00.008+02:00

Uren lang kan Hani Abu Heikel vertellen. Een beminnelijke man, afgestudeerd aan de universiteit, vader van een gezin van vijf, woonachtig in Tel Rumeida in H2. Om in het onderhoud van zijn gezin te voorzien verkoopt hij koffie, gezien zijn achtergrond zou hij een hoge functie bij de palestijnse autoriteit kunnen hebben maar hij kiest ervoor zelfstandig te zijn en niet mee te werken met de Israelische bezetter. Als zovelen palestijnse mannen heeft hij in zijn jonge jaren in de israelische gevangenis gezeten. Daar is hij door intensieve gesprekken met intellectuelen uit alle geledingen gekomen tot de overtuiging dat de palestijnse zaak het meest geholpen is met geweldloos verzet. Hij is betrokken bij het project van B'Tselem (een israelische mensenrechtenorganisatie ): "shooting back" en leert de mensen in zijn omgeving werken met de video's. Als militairen zijn zoon neerslaan staat hij erbij en filmt. De betrokken officier is veroordeeld. Als een buurman zijn druiven steelt legt hij hem uit dat het zijn druiven zijn. We waren erbij en verbijsterd door zijn innerlijke rust. De poort van zijn achtertuin moet altijd open zijn, militairen en en settlers lopen dag en nacht via zijn tuin naar de andere kant van Tel Rumeida.
Altijd moet er iemand thuis zijn anders wordt zijn huis ingenomen. Drie tot vier keer per week worden 's nachts stenen gegooid om te zien of hij er is. 's Morgens liggen er tomaten en rotte eieren voor zijn voordeur.
Zes keer is zijn auto verbrand in de afgelopen drie jaar, zijn land is vier keer in brand gestoken.
Hij blijft, ondanks het vast voornemen van de settlers om hem daar weg te pesten en ondanks het gebrek aan bescherming van de bezetter, wier militairen dag en nacht aanwezig zijn, alles zien, maar niets doen.

Israelische wetenschappers verbeteren kwaliteit van leven in South Hebron Hills

2009-09-30T07:43:00.007+02:00

Susyia is een van de gemeenschappen ten Zuiden van Hebron die zwaar te lijden heeft onder de bezetting. Gelegen in militaire zone onder de rook van het settlement heeft de gemeenschap weidegrond moeten inleveren en worden alle bouwactiviteiten verboden.
Israëlische wetenschappers hebben een systeem ontwikkeld waarbij desondanks energie wordt opgewekt, zodat er licht is in de tent en telefoons en camera’s kunnen worden opgeladen. Het leven van de vrouwen is verbeterd omdat melkproducten niet meer met de hand hoeven te worden vervaardigd.
-
Het project is voorgedragen voor de prijs van de World Challenge 09, een jaarlijkse wedstrijd georganiseerd door de BBC World News.
-
Om voorgedragen te worden voor de prijs moet het gaan om innovatieve, kleinschalige projecten die de gemeenschap ten goede komen en ecologisch verantwoord zijn.
-
Ook u kunt stemmen via:
-
http://www.theworldchallenge.co.uk/2009-finalists-project11.php
-
-

Rosj Hasjana en Jom Kippoer

2009-09-28T08:46:00.002+02:00

Vandaag is het Jom Kippoer, dag van inkeer en gebed. Gebed om verzoening en inkeer: heb ik mijn geloften gehouden? Sta ik in het krijt bij mijn medemens?
De tien ontzagwekkende dagen zijn ingegaan met Rosj Hasjana, de viering van de schepping van de mens en het nieuwe jaar. Op bijgaande foto ziet u een ceremonie van het Tasjilech gebed. Traditioneel wordt dit uitgesproken bij stromend water, onze zonden worden afgewassen, verdwijnen in de oneindige zee van Gods genade.
Prachtig dat we als mens steeds opnieuw mogen beginnnen.
De granaatappel staat voor overvloed. Joden wensen elkaar een overvloed van gezondheid en geluk, evenzoveel als er zaadjes zijn in de granaatappel.
Binnenkort wordt een begin gemaakt met het bouwen van de loofhut. Ps. 27 vers 5: hij laat mij schuilen in een loofhut. Ons onderdak op aarde is tijdelijk. We zijn afhankelijk van de Eeuwige, het leven is niet maakbaar. Waar kun je dat beter ervaren dan in een fragiel bouwsel?
Intussen roept Baruch Mazal op om op de Westbank een zo blijvend mogelijke tent op te richten als protest tot de oproep tot een bevriezing van de bouw van de settlements. Een mooi en inspirerend religieus gebruik wordt misbruikt in de politieke realiteit van het land.

leefbaar bestaan

2009-09-24T07:36:00.002+03:00

Met alle EAPPI teams zijn we een week op stap. Zo waren we in Yad Vashem-het museum over de Holocaust- en zagen de gruwelen van de tweede wereldoorlog aan ons voorbij gaan.
Eerst stigmatisering als jood, vervolgens beperking van leefruimte en oprichting van scheidingsmuur, toen de bestempeling van de groep als (commun)isten. De instelling van een eigen bestuur, die moest beslissen over leven en dood, gaf een wrange draai aan dat alles en er ontstond gaandeweg een methodiek gericht op het uitroeien van een gemeenschap.
Hoe vreselijk het ook is: door onze ervaring met de bezetting ontstond bij ons een gevoel van herkenning. Niet dat de Israelis zich nu schuldig maken aan systematische uitroeing, maar wel aan het marginaliseren van een bevolkingsgroep, wier economisch leven onmogelijk wordt gemaakt en die basale mensenrechten ontberen, zoals vrijheid van beweging, familierechten als hereniging van man en vrouw, vrijheid van onderwijs.
De sjoa was de grond voor het erkennen van het bestaansrecht van de staat Israel. Een beslissing van de Verenigde Naties. Een beslissing waar wij als westerse landen die deel waren van de verschrikkingen van WOII allemaal achter staan. Nu is het aan diezelfde landen om te zorgen dat dezelfde mechanismen niet weer plaatsvinden en dat ook de minderheid van de palestijnen een leefbaar bestaan krijgen.

Armoede in H2

2009-09-16T21:12:00.003+03:00

Armoede is niet iets dat je aan de grote klok hangt. Zeker niet als trots is ingebed in je cultuur.
Fier dragen de Palestijnen hun lot. De gastvrijheid is spreekwoordelijk. Toch leeft 25% van de mensen onder de armoedegrens.
Vandaag zagen we kinderen van de Cordoba school met nieuwe kleren of schoenen onder de arm naar huis lopen.
Stralende gezichtjes. Ramadan loopt bijna ten einde. Deel van het vasten is het geven van aalmoezen. Aangezien de school gelegen is H2 en de armoede daar het grootst is, heeft het schoolhoofd haar best gedaan om donoren te vinden voor geschenken.
Toch was niet iedereen blij met de keuze van zijn of haar kind: “settler kleren” noemde een van onze contacten de keuze van de jurk van haar dochter. Lang, kaki kleurig en een witte bloes. Tja……
De vastenperiode loopt ten einde. Zondag is het Eid Al Fitr. Er volgen een paar vakantiedagen voor de schoolkinderen.
De Joodse hoge feestdagen vallen in dezelfde periode. Het nieuwe jaar begint zaterdag a.s. Dit jaar geen gezamenlijke vieringen. Wie weet ooit wel.
Delen van het land en haar opbrengsten. Voorlopig is de doelstelling gescheiden leven mogelijk te maken. Hebron is de enige stad in de Westbank met joodse nederzettingen in haar midden. De prijs is hoog: Al Shahadatraat is dicht, 1000 winkels zijn gesloten. Hoofden van gezinnen kunnen hun gezin niet meer onderhouden. Het Rode Kruis biedt in deze stad, als enige in de Westbank, voedselpakketten met de eerste levensbehoeften. In H2 zijn de getallen dan ook nog veel schrijnender: 8 van de 10 volwassenen is zonder werk, 75% van de mensen leven onder de armoedegrens.

Micha 6 vers 8

2009-09-15T11:12:00.001+03:00

Wat vraagt de Ene
anders van je
dan recht doen, vriendschap liefhebben
en ootmoedig wandelen met je God?

Ja, hoe anders is de Ene dan wij denken.
Wij denken in dogma’s, in tegenstellingen, maar eigenlijk is de goede boodschap zo eenvoudig. Wij hoeven als mensen niet meer te doen dan gerechtigheid, naastenliefde en nederigheid te betonen.
Dit was al heel vroeg in mijn christenleven een persoonlijke boodschap van God.
Meer wordt er niet gevraagd van mensen. Nu, wonend te midden van de moslim gelovigen wordt het mij weer duidelijk: dit is de boodschap die ons bijeen brengt en niet verscheurt. Dit is de boodschap die vrede brengt. Deze boodschap hoor ik van vredelievende mensen aan beide zijden van de muur.
Als wij gerechtigheid doen en barmhartigheid dan hoeven we geen muren te bouwen om onszelf te beschermen.

Wee
wie huis aan huis laten raken,
veld tot veld laten naderen,-
totdat er geen plaats meer is
en gij alléén
gezeten zijt in de ruimte van het land!
Jesaja 5:8

Woorden die diep het hart raken van Palestijnse gelovigen. Een moslim is hij die de grootheid van God erkent en zijn leven in geloof aan God onderwerpt, heb ik mij laten vertellen. Een Christen is hij die in het voetspoor van Jezus wandelt. Een Jood houdt zich aan de geboden van de Ene.
Het moet dus zeer wel mogelijk zijn om samen in vrede te leven in dit land van deze drie geloven in vertrouwen dat onze naaste ons heil zoekt en wij ons zo samen aan de Ene onderwerpen.

Een nacht onder de sterrenhemel

2009-09-10T21:09:00.009+03:00

Gisteren werden we gesommeerd onmiddellijk naar Susya te vertrekken.
We kennen de bewoners en blijven daar regelmatig overnachten omdat er regelmatig problemen zijn met de settlers in het settlement met dezelfde naam.
Settlements worden gecreëerd door middel van steeds dezelfde tactiek: men plaatst een caravan op een heuveltop en langzaam maar zeker vergroot men zijn terrein door de grenzen te verleggen. Vervolgens roept men uit dat dit Israëlisch grondgebied is en verklaart de Palestijnse boeren tot ongewenste persoon. In Susya worden de schaapherders uitgescholden en verdreven en is het graasgebied van de schapen gedecimeerd.
Ook al is het settler dorp al behoorlijk groot en is het gebied van de 35 schaapherder families al enorm ingekrompen, het is blijkbaar nooit genoeg: er staat al maandenlang een caravan buiten het dorp in de richting van de herders, in vakjargon een “outpost”. Het Israëlisch Hooggerechtshof heeft al een tijd geleden gesommeerd de outpost te verwijderen en dat is gisterenmorgen gebeurd. Helaas hangt daaraan een prijskaartje, een zogenaamde “price-tag” . Acht settlers, wier lichaamstaal niets te raden overlaat begaven zich na de ontmanteling van de outpost richting tenten en schopten stamppij. Een voorvechter van Ta’ayusch ( zie eerdere blog) die onmiddellijk van zijn werk naar Susya kwam, is binnen vijf minuten gearresteerd door de Israëlische geheime dienst en de schrik zit er bij de bewoners goed in. Als team hebben wij vannacht gewaakt. De hele nacht door hebben de settlers gewerkt en een nieuw bouwwerk opgericht op de plek van de vorige caravan. De nieuwe “outpost” staat op dezelfde locatie. Het is een oud spelletje met helaas meestal dezelfde winnaar.

Liggend onder de sterrenhemel met naast ons de schaapherder en zijn zoon zie ik voor me hoe Abraham geleefd moet hebben. Abraham die bij de terebint van Mamre bezoek kreeg van God. Wist u dat die terebint in Hebron staat? Wellicht heeft hij God toen net zo gastvrij ontvangen als wij steeds ontvangen worden in deze omgeving. Sara moet er ook net zo bij gezeten hebben toen ze voor het voedsel zorgde als onze gastvrouw. Eerst de gasten, dan pas eet zij met de kinderen wat er overgebleven is. En dan te weten dat zij de hele dag heeft gevast –het is immers Ramadan. Er valt heel veel te leren van deze bevolkingsgroep die door het leven zelf gevormd en gekneed zijn.

2009-09-08T11:53:00.000+03:00

Centrum voor de Kunsten in oostelijk Jerusalem

2009-09-07T20:39:00.003+03:00

In Bethanie, gelegen aan de oost zijde van Jerusalem, hebben twee broers, Noubar en Milad, Armeense christenen, een centrum voor de kunsten opgericht voor dans, muziek- en schilderlessen.
Het werk doen ze naast hun baan, aangezien er anders niet voldoende middelen en inkomsten zijn. Kunst is in bezettingstijd een luxe die de mensen zich niet kunnen veroorloven. Desalniettemin beseffen de medewerkers van het Vision Center for Culture and Arts het belang van de mogelijkheid van kunst bij het bouwen van bruggen en het scheppen van een betere toekomst.
Een greep uit de doelstellingen van het centrum:
Jeugdwerk op basis van geweldloosheid ten behoeve van het bewerken van vrede, talenten ontdekken en ontwikkeling stimuleren, een netwerk bouwen met lokale en internationale organisaties, Palestijnse folklore nieuw leven inblazen. Het centrum werkt met nationale en internationale vrijwilligers. De eerste opkomende internationale uitnodiging is in Zweden, Spiritus Mundi in Malmo. Eind oktober zullen een aantal jonge mensen uit de bezette gebieden daar naar toe gaan.
Onlangs was er in Nederland een tentoonstelling. Via bijgaande link :de werken die in Gouda en meer plaatsen in Nederland te zien waren.
http://www.vccacenter.org/video/52-art-project
Omdat het voor de meeste inwoners van Bethanie financieel niet haalbaar is om een instrument te kopen heeft de stichting contact met de Nederlandse stichting Musicians without borders.
Het was heel inspirerend om te zien hoe deze jonge mensen tegen de stroom in alles inzetten voor hun ideaal. De broers verdienen hun inkomen elders en runnen de stichting op vrijwillige basis. Hoe schrijnend om te horen dat het inkomen dat Milad in Jerusalem verdient wellicht op de tocht staat omdat zijn werkvergunning vandaag verloopt. Hij is duidelijk erg gespannen. Zijn grootste zorg is op dit moment een lege maag……

vrijdagmiddaggebed in de moskee

2009-09-05T09:38:00.004+03:00

Een feestelijke stoet gelovigen komt op vrijdagmiddag richting Ibrahimimoskee.
Bezoekers nemen tijdens ramadan, de vastentijd, de tijd om uit de dorpen in de omgeving richting Hebron te komen. Een lange reis inclusief wachttijden bij de checkpoints.
De muezzin roept op tot gebed, de imam houdt een preek, allemaal buiten in de omtrek te volgen.
Tien dagen per jaar is de moskee geheel geopend voor de moslims. Nu is het gedeelte dat anders dienst doet als Synagoge ook geopend.
Er is veel bewaking. In 1994 was dit de plaats waar Baruch Goldstein, verkleed als soldaat 29 gelovigen doodde tijdens het gebed.
Na die tijd is het leven in Hebron ingrijpend veranderd. De scheiding tussen de beide bevolkingsgroepen is volledig.
Ik vroeg of de muziek in het Gutnickcentrum, een joods ontmoetingscentrum naast de moskee, even wat zachter kon, hij schalt de hele dag keihard. Het resultaat was helaas dat de beheerder hem harrder zette.
Des te bemoedigender was het dat de dienstdoende soldaat het toegangshek tot de moskee na afloop opendeed. Wat een feest om de stoet gelovigen na afloop gewoon naar buiten te zien lopen over de brede toegansweg ipv door het smalle door betonblokken afgezette paadje, hun eigen woonwijk in. Een handdruk bezegelt de vriendschappelijke en respectvolle gevoelens die er gelukkig ook nog blijken te zijn.

vernietiging waterreservoirs

2009-09-03T22:17:00.005+03:00

Vandaag zijn drie cisternen door de Israëlische autoriteiten vernietigd in het dorp Al Baqa'a, een tragische en dramatische gebeurtenis. Vijf uitgebreide families van totaal 60 mensen, waaronder 47 kinderen zijn volledig afhankelijk van het bewerken van hun land. Zonder water is dat onmogelijk
Agrarische gemeenschappen in de omgeving van Hebron hebben de laatste vijf jaar te maken met enorme droogte.
De waterreservoirs waren in april al leeg terwijl ze normaliter tot juli nog wel water herbergen.
Alle vormen van bouwactiviteiten zijn in Zone C in de Westbank-de zone onder volledig Israëlisch beheer- onderworpen aan bureaucratische procedures. In 94% van de gevallen krijgen bewoners geen toestemming voor de meest elementaire projecten. Zo is het in de dorpen praktisch onmogelijk om toiletten en watercisternen te bouwen.
De vernietiging van deze enige mogelijkheid om zichzelf in leven te houden is zonder enig militair belang, volstrekt onaanvaardbaar en in strijd met het humanitair oorlogsrecht. In de dorpen rondom Hebron is het duidelijk dat de enige motivatie is de mensen het leven letterlijk onmogelijk te maken.

Wonen onder de rook van Kiryat Arba Settlement

2009-09-03T19:11:00.003+03:00

Direct na de Israëlische overname van de westbank in 1967 hebben een aantal joodse gezinnen zich onmiddellijk gevestigd in de oude stad van Hebron. Na onderhandelingen hebben ze zich teruggetrokken en in 1970 een nieuw settlement gesticht aan de oostzijde van de stad: Kiryat Arba dat inmiddels 7000 bewoners telt.
Onder de rook van dit settlement wonen een aantal Palestijnse gezinnen in de kwetsbare vallei : Wadi Al Hussein.
Onder ander het gezin dat ik vandaag bezocht. Zij bouwden hun huis zonder de vereiste toestemming in 2002, door gebruik van vernuft en ijver: alle bouwmaterialen zijn per ezel aangevoerd. De wegen noord zuid en oost west zijn in die omgeving immers afgesloten voor palestijnen en alleen toegankelijk voor de settlers.
Het is een mooi huis geworden, maar er hangt een demolition order boven hun hoofd. Vader is ernstig ziek, moeder is ook lange tijd ziek geweest. Het gezin heeft geen bron van inkomen. Ze zijn klant van de sociale dienst. Ik heb contact gezocht met deze dienst en ging met een maatschappelijk werker naar het gezin toe. De vrouw vertelde dat ze veel steun had aan de maatschappelijk werkster en er graag heen ging als ze problemen heeft. Financiële steun krijgt het gezin via een cheque die ze bij de bank kunnen inleveren. De Europese commissie is een rechtstreekse bron van deze hulpverlening.
Op zaterdagen durven de kinderen niet naar buiten. Een zoontje heeft een aantal jaren geleden een zware klap op zijn hoofd gekregen en ondervindt daarvan nog de gevolgen. Een jaar geleden was er poging tot brandstichting, een kamer is toen uitgebrand. Het huis is omgeven door huizenhoog gaas ter bescherming tegen stenengooierij. Ze hadden liever niet dat ik buiten foto’s maakte uit angst voor repercussies.

Eerste schooldag in Hebron

2009-09-01T19:03:00.005+03:00

Onderweg naar onze eerste schoolrun zien we overal kleurige uniformen in het straatbeeld: Jongetjes met blauwe bloesjes, meisjes met groen/wit gestreepte jurkjes over hun zwarte lange broeken.
Roze is ook hier favoriet als kleur voor de schooltas bij de meisjes.
Bij Checkpint 56 worden heel wat van die kleurige schooltassen geopend, daar zijn een groot aantal van de 135 kinderen van Cordoba school aan controle onderworpen.
Waarom blijft de school eigenlijk nog open vroeg een journaliste mij?
Het antwoord van het schoolhoofd is eenvoudig: we geven onze wijk niet zomaar op. De tegenstand van het grootste deel van de Palestijnen is geweldloos. Ze houden vol omdat zij houden van hun land en hun stad.
Wat doet het met de kinderen om onder schot van de loop van een geweer alleen zonder hun ouders tegenover een soldaat te staan?
Het docentenkorps van Cordoba school heeft een speciale training gevolgd om de kinderen te kunnen begeleiden in hun stressvolle omgeving.
Wij als buitenstaanders ontmoeten kinderen op weg naar school, lachen vriendelijk naar ze. Niet allemaal lachen ze vriendelijk terug. Zijn wij niet ook “de vijand”, denk ik dan? Ondersteunen wij westerlingen niet allemaal de bezetting van hun land? Hun houding zal weergeven wat ze thuis meekrijgen.
Op weg naar huis kopen we groenten voor vanavond. De winkelier (overigens een bouwkundig ingenieur) waar we voor het eerst een praatje mee maakten zei:
You christians are unbelievable – hij bedoelde natuurlijk dat we ongelovigen waren en dus niet hoefden te vasten. Maar wie weet zal hij de uitdrukking ook ooit in zijn eigenlijke betekenis hanteren!

Sjabbat in Jerusalem

2009-08-29T21:26:00.003+03:00

Op mijn vrije dag passeerde ik tijdens mijn wandeling door het prachtige dorp Ein Kerem een gebouw dat een synagoge bleek te zijn. De deur stond open en ik was welkom om binnen te komen. Er druppelde later nog wat dames binnen. De een wat religieuzer dan de ander, dat wil zeggen een dame las mee met de gebeden, een ander bood mij thee aan, drie jonge vrouwen zwegen en babbelden afwisselend. We pasten met z’n zessen net in het voorportaal, de deur naar het lokaal waar de mannen bijeen waren stond open.
De gezongen gebeden deden mij erg denken aan de gezangen die ik de afgelopen week tijdens de gebedstijden overal in Hebron hoor weerklinken. Dat die melodieën en techniek van zingen zoveel eeuwen bewaard zijn gebleven in beide godsdiensten is opmerkelijk. Niet alleen de melodie, eerder “ chant” te noemen, maar ook de kleding en de gebruiken komen o zo overeen. Twee broedervolken in oorlog met elkaar en desalniettemin zo gelijk, wat een drama.
Later op de dag, terug in Jeruzalem, was ik getuige van de wekelijkse demonstratie van religieuzen tegen het autorijden op de sjabbat. Dit keer zag ik de politie in actie niet tegen palestijnen maar tegen religieuzen. De demonstratie was een waanzinnig gebeuren: een pleidooi voor de heiliging van de sjabbat, terug naar de vereniging van kerk en staat. Nu, uren later is de politie nog in de weer in de wijk Mea Shearim waar deze mensen wonen en waar ik vanuit mijn hotelkamer zicht op heb.
Het was geen feest om vanmiddag door deze wijk te lopen. Op de westbank voel ik mij veiliger dan te midden van deze fanatieke bevolkingsgroep. Te weten dat ik niet meetel als medemens maar alleen maar als ongelovige wordt gezien die op geen enkele wijze respect verdient gaf een unheimisch gevoel. Ik werd zelfs uitgescholden door kinderen, terwijl ik volgens hun regels gekleed was en geen foto’s nam, kortom hun zeden respecteerde. Inmiddels raast het verkeer weer en dat moet gezegd: het was wel heerlijk om dat een dagje niet te hebben hoeven aanhoren!

kennismaking met Sabeel

2009-08-27T21:15:00.002+03:00

“Wij Palestijnse Christenen staan simpelweg niet op de agenda. Voor fundamentalistische christenen zijn we een sta-in-de-weg voor de vervulling van Gods beloften. Voor de vrijzinnige christenen zijn we een obstakel in de moeizame dialoog tussen christenen en joden.” Aan het woord is Jean Zaru in haar boek : Occupied with Nonviolence. Jean Zaru is afkomstig uit Ramallah en levenslange strijdster voor dialoog en verandering door middel van geweldloosheid.
Op de achtergrond: een prachtig wandtapijt gemaakt door haar schoonzus, Samia Zaru, in het ontmoetingscentrum van Sabeel in Jerusalem.
Elke donderdag komen christenen van verschillende denominaties daar bijeen, waaronder eappi-teamleden uit Jeruzalem.
Sabeel is opgericht om stem te geven aan de Palestijnse Christenen, een vredesbeweging die een rechtvaardige vrede nastreeft op basis van twee staten conform de bepalingen van het internationale recht en bestaande VN resoluties.

Het leed komt dichterbij

2009-08-26T22:11:00.002+03:00

Hoe verschrikkelijk te beseffen dat op de plaats waar ik gisteren zelf nog door checkpoint 56 liep vandaag een Palestijnse man is neergeschoten.
Zelf was ik nog maar net vanmorgen in Jerusalem gearriveerd om mijn collega’s daar te bezoeken toen ik een telefoontje kreeg met de mededeling dat er een “incident” was in Tel Rumeida. Onmiddellijk ons team gebeld en hoor nu wat er gepasseerd is. Je hebt dan echt even het gevoel dat je naar “huis “ wil, “huis” is dan Hebron.
Nog maar zo kort ter plekke- 10 dagen- en al vergroeid met de mensen. Dat is natuurlijk niet voor niets. Je hoort en ziet al zoveel onnodig leed; ook ondergaan we zelf ook al de intimidaties doordat we reizen met openbaar vervoer en dezelfde onnodige vertragingen en ondervragingen ondergaan.
Zelf altijd punctueel besef ik nu dat ik niet meer overal op tijd kan zijn. Gisteren vroeg een Palestijn ons bij checkpoint 56 om nog even te blijven staan aangezien iemand hardhandig werd ondervraagd. We waren dus een half uur te laat op onze afspraak. Vandaag duurde de busrit langer omdat onze bus klem werd gereden door een patrouille en onze papieren extra werden gecontroleerd. Ze waren al een keer gecontroleerd bij het naderen van Jerusalem: iedereen moest uitstappen, zijn papieren laten zien terwijl de bus werd geïnspecteerd. Allemaal mensen die afspraken hebben en misschien alleen voor vandaag in de gelegenheid zijn de stad te bezoeken met een special permit. Want reizen is niet vanzelfsprekend.
Genant was het om gisteravond iemand te vertellen dat ik vandaag naar Jerusalem ging en pas daarna te beseffen dat zij er in geen jaren was geweest en er hoogstwaarschijnlijk in geen jaren zal komen……

Actievoeren met Ta'ayush

2009-08-23T19:23:00.003+03:00

Gisteren zijn we met een groep actievoerders van Ta’ayush meegegaan naar een Palestijns bedoeïenen dorp in de heuvels ten zuiden van Hebron : Um Al Kher.
Met een paar armzalige tenten wonen de bedoeïenen in bezet gebied onder Israëlisch bestuur onder de rook van het settlement Karmel.
Ta’ayush is geboren in de roerige dagen van najaar 2000, het begin van de tweede intifada. Israëliërs die in actie kwamen tegen de volledige isolatie van de Palestijnse gebieden en begonnen met de organisatie van konvooien hulpgoederen.
Actievoeren zonder de belangen van Palestijnen te schaden kost de nodige creativiteit en bereidheid tot luisteren en overleg.
Tijdens deze actie werden de handen uit de mouwen gestoken om te helpen bij de vervanging van een zandweg, die als verbinding dient tussen twee groepen tenten.
Binnen de kortst mogelijke tijd was het leger aanwezig en later ook de Israëlische politie. De actievoerders werden gesommeerd te stoppen. Om de belangen van de bewoners van Um Al Kher niet te schaden werd gehoor gegeven aan de oproep.
De ervaring leert dat de bewoners het anders moeten ontgelden.
Helaas zijn de gebouwen die eerder deze zomer zijn neergezet ten behoeve van de dorpsbewoners al vernietigd. De bewoners worden gedoogd, maar hebben geen rechten en zeker niet om stenen gebouwen op te richten, net zo min als wegen.

Eerder op de dag was de actie gericht op bescherming bij het laten grazen van de kudden. Het is zomer en van ouds worden de kudden geweid op de heuveltoppen, zodat er voor de winter gras overblijft in de dalen. Heuveltoppen zijn echter tot verboden militaire zone verklaard. Om solidair te zijn met de moeilijkheden van deze herders gingen de actievoerders mee de heuveltoppen op. Elk uur grazen is meegenomen. Ze werden dit keer niet verjaagd.

Shuhada straat

2009-08-21T10:27:00.004+03:00

De belangrijkste verkeersader in H2 is Shuhada straat. Deze loopt van oost naar west. Voorheen een en al bedrijvigheid, met de groente markt en de kippenmarkt en verschillende toeganswegen van en naar de Souk. Nu is de straat volledig afgesloten. Dit heeft een enorme economische impact op de oude stad.
Om een viertal settlements te beschermen die sinds 1979 in de oude stad zijn opgetrokken zijn er in totaal 89 blokkades opgericht in H2, waaronder een aantal op en rond Shuhada straat. Alleen joden kunnen er met hun auto rijden. Dat betekent dat honderden gezinnen alleen lopend water, gasflessen en alle goederen van en naar hun woonhuis kunnen vervoeren. Om van a naar b te komen moeten palestijnen meerdere malen hun identiteitspapieren tonen en hun tassen ter controle door elektronische poorten overleggen, vergelijkbaar met controles op schiphol. De controles kosten veel tijd en kunnen gebruikt worden als pesterij. Los van het feit dat de belangrijkste verkeersader- shuhada straat en omgeving- geheel afgesloten is. De palestijnen ervaren de maatregelen als bedoeld om hun weg te pesten uit de oude stad. Ze hebben er veel voor over om desalniettemin standvastig in hun huizen te blijven wonen.

op bezoek

2009-08-19T13:42:00.005+03:00

Onderweg wandelend door de oude stad worden we uitgenodigd om een kijkje te nemen bij de familie Al Uwewe.
Vanaf het dak kunnen we zien hoe dicht ze wonen onder het wakend oog van de Israëlische militairen. De soldaten hebben als taak te waken over de veiligheid van de Israëlische settlers. Het settlement Avaraham Avino is direct naast het huis van de familie en de lampen die door het leger op het dak zijn geplaatst schijnen ’s nachts over hun huis. De familie, 13 personen, heeft geen privacy, maar erger is het dat ze ook niet veilig zijn. Ze hebben geweigerd hun huis te verkopen en daarmee de woede van de settlers over zich heen gehaald. In 2008 trof een molotov cocktail doel en brandde de bovenste verdieping uit, er werd een kind gedood.

rijk en arm

2009-08-18T08:30:00.003+03:00

Als team wonen we in H1, het gedeelte van Hebron dat onder Palestijns bestuur staat. Het verschil in levensstandaard met H2 is levensgroot. Om de settlements te beschermen is er een enorme legermacht aanwezig in de oude stad onder Israëlisch bestuur, H2. De identiteitspapieren van de Palestijnen worden constant gecheckt.
Velen zijn de oude stad ontvlucht. Winkels zijn gesloten. Het busstation is dicht, de belangrijkste winkelstraat –Al Shuhadstreet- is “military zone”. Acht van de tien volwassen zijn zonder werk en 75% van de mensen leven onder de armoedegrens. Bedelende kinderen en wanhopige kraamhouders zijn schering en inslag.
Dit terwijl leven in H1 booming business lijkt. We spraken een Palestijn die sinds vier jaar in de VS woont, hij wist niet wat hij zag: Er woont lustig gebouwd, mooie villa’s verrijzen rondom. Helaas is dat niet alleen goed nieuws. In plaats van te investeren stoppen de mensen hun spaargeld in huizen. Immers de economie kan zo weer instorten. je bedrijf ben je kwijt, je huis heb je tenminste binnen.

hindernissen voor vrede

2009-08-15T08:26:00.003+03:00

Vanmorgen stond een interview met Minister president Fayyad in de Ha’aratetz:
”The expansion of the Israeli settlements in the West Bank undermined the Palestinians' confidence in the peace process, Fayyad says.
"They see that 16 years after the Oslo agreement and six years after the road map, the settlements are still growing and Israel is ignoring its commitments. I believe in a two-state solution and stopping the settlements is the key to achieving that goal," he says.
Een bustocht door de buitenwijken van Oost-Jerusalem maakt al gauw duidelijk dat de bouwactiviteiten onverminderd doorgaan. In tegenstelling tot de religieus geïnspireerde kolonisten in Hebron gaat het hier om economisch geïnspireerde kolonisten. Huizen zijn verschrikkelijk duur in Jerusalem, in een settlement als het bestaande Ma’ale Adummim en het in aanbouw zijnde Har Homa-zie foto-zijn goede voorzieningen: goede verbindingen met jerusalem –de Israelis hebben hun eigen wegennet aangelegd waar de Palestijnen niet overheen mogen rijden- en goede scholen. Kortom op Palestijns grondgebied verrijzen hele voorsteden ver achter de groene lijn.

getuigenis van breaking the silence

2009-08-14T08:13:00.002+03:00

Foto: website shovrimshtika.org
Aan het eind van zijn diensttijd, dienstplicht is drie jaar voor de Israëlische jongens, begon Jehuda Sja’oel te reflecteren. Hij stond op het punt weer terug te keren in de maatschappij. Op dat keerpunt zie je het verleden in een ander perspectief. Als soldaat kun je je het niet permitteren om na te denken. Je volgt opdrachten en struint van de ene taak in de andere. Met een stel kameraden begonnen ze te praten, foto’s te bekijken van de voorbije jaren en het idee ontstond om een tentoonstelling te organiseren. 7000 mensen, waaronder parlementariërs, de media en collegea soldaten bezochten de tentoonstelling in Tel Aviv. Het publiek was geschokt. Voor de soldaten was het hun eigen wereld. De beweging “Breaking the silence was geboren”.
Bezetting heeft consequenties, je gedraagt je als bezetter, je hebt andere doelstellingen dan in je burgerleven. Als soldaat kun je alleen overleven als je niet nadenkt over wat je aan het doen bent. Nadenken, conclusies trekken dat moet de politiek, maar wel op grond van feiten zoals ze zijn. Vandaar dat “Breaking the silence” geen politieke beweging is, maar een beweging die een spiegel wil voorhouden. Dit hebben we gedaan, willen we hiermee doorgaan?

Ontmoeting met bisschop Munib Younan

2009-08-13T07:06:00.003+03:00

Het programma van EAPPI is in 2002 van start gegaan. Daarbij werd gehoor gegeven aan een oproep van de hoofden van de Palestijnse kerken: Kom over en help ons.

Bisschop Munib Younan van de Evangelische Lutherse Kerk in Israël en Jordanië ontving ons vandaag en deelde zijn hoop op gerechtigheid. Hij deelde met ons zijn overtuiging dat het hier in wezen gaat om een politiek conflict.
Vele eeuwen leven moslims, christenen en joden hier immers al samen op hetzelfde grondgebied. Hij uitte zijn zorg dat het conflict niet uitgroeit tot een conflict tussen moslims en joden.
Wij als christenen kunnen daarbij helpen door onze aanwezigheid en ons streven naar gerechtigheid onafhankelijk van religie.

Stille wake in Jerusalem

2009-08-11T07:45:00.003+03:00

Als EAPPI’s namen we deel aan een sitlle wake die georganisseerd was door Rabbi’s for human rights.Vorige week maandag zijn de families Hanoun en al-Gawhi uit hun huis gezet, het betreft 53 personen. Zij woonden er al vanaf 1956, toen de Jordaniers het perceel aan UNWRA ter beschikking hebben gesteld ten behoeve van de Palestijnse vluchtelingen uit Israel.
Het hoofd van de familie heeft altijd geweigerd gehoor te geven aan een uitzettingsbevel. Hij heeft daarvoor al drie maanden in de gevangenis gezeten. De familie heeft een procedure gevoerd en verloren. Nu, nadat de laatste beslissing is gevallen, blijkt dat de “eigendomspapieren” die de settler beweging hadden overgelegd uit de tijd van de Ottomaanse overheersing, vals waren. De zaak is gesloten en de uitzetting heeft plaats gevonden. Ze wonen nu op straat tegenover hun oude huis dat inmiddels door settlers in bezit is genomen.

Toen de stoet zich begaf richting het huis van een ander gezin bedreigd met uitzetting in dezelfde wijk werd Rabbi Arik Ascherman, het gezicht van de beweging, gearresteerd en meegevoerd.

vervolg kennismaking

2009-08-08T12:51:00.002+03:00

Een bezoek aan enkele families die wonen direct onder Tel Rumeidea Settlement.
Eerst door Checkpoint 56, vervolgens de route die we met de schookinderen gaan lopen. en dan op kort bezoek bij twee gezinnen.
Ook naar hun huis is de route afgesloten, alles moet te voet worden vervoerd.
Olijfbomen in de tuin zijn verbrand, de kinderen worden als ze spelen met stenen bekogeld. Diezelfde ochtend was een settler met geweer door het prive domein van Jamir gerend. Jamir, 16 jaar, belde de politie, die schermde de settler af zodat Jamir geen foto's kon maken. Er is geen proces verbaal opgemaakt. Dit soort gebeurtenissen zijn schering en inslag, de poort van de achtertuin mag niet worden afgesloten en alle settlers hebben vrije toegang tot hun tuin.

Vannacht geslapen bij een familie in Susiya, voorheen woonden ze in grotten, die zijn opgeblazen, nu wonen ze in tenten en weiden hun schapen in de omgeving. Ook daar is een settlement gebouwd in 1982. Op het land van de schaapherders. Dagelijks worden ze weggejaagd. Van de moeder van Mohammed is zelfs tijdens haar slaap de tent in brand gestoken. Allemaal verhalen, wordt vervolgd.

eerste kennismaking

2009-08-07T14:58:00.003+03:00

Na een korte voorbereiding in Jerusalem zijn we met ons team vertrokken naar onze standplaats Hebron. We maakten een wandeling door de oude stad, waarbij we veelvuldig door iedereen met een "ahlan wa sahlaan", welkom, begroet. Ook een eerste onderdompeling in de frustratie: gesloten marktkramen waar voorheen elk winkeltje geopend was en afval dat over de koopwaar naar beneden wordt gestort. Mooie stoffen waren net voor ons overgoten door water van bovenaf. Boven de smalle steeg zijn een aantal onvriendelijke Israelische families gaan wonen. Helaas hebben ze geen respect voor hun buren en erger: door vijandigheden willen ze de bewoners verdrijven.

Een eerste kennismaking ook met een gezin dat vlak buiten de oude stad woont onder de rand van het sttlement Kiryat Arba. Twee leden van het gezin, vluchtelingen uit Israel die in 1952 hun huis bouwden in Wadi al-Hussein, werden neergeschoten door gewapende kolonisten die vlak boven hen zijn komen wonen in het settlement, tijdens ongeregeldheden. Het duurde drie uur voordat de ambulance ter plekke was. De weg naar hun wijk is sinds kort afgesloten. Er is geen waterleiding, alles moet te voet worden vervoerd.

eerste kennismaking teamleden

2009-08-04T15:17:00.006+03:00

De teamleden druppelen het land binnen, we bezochten vanmiddag het hoofdkantoor in Jerusalem, morgen krijgen we een introductie, donderdag een eerste kennismaking met wonen en werken in Hebron. Op de foto onder:

Geroid uit Ierland en Michael, een in Duitsland woonachtige Amerikaan en ikzelf voor het kantoor in Jerusalem,boven ons volledige team in Hebron met Sophia uit Zweden.

Over de stad Hebron

2009-08-01T17:16:00.004+03:00

In 1967 ging de stad Hebron over van Jordaanse in Israëlische handen. Al spoedig verrees de joods nederzetting Kiryat Arba aan de Noord-Oost zijde van de stad en vanaf 1980 hebben een aantal joodse gezinnen zich in de oude stad gevestigd op plekken waar ze van ouds meenden recht op te hebben.
Bij de Oslo akkoorden in 1993 is overeengekomen dat het Israëlische leger zich terugtrekt uit 80% van de stad. Vanaf 1997 is aan de Westzijde -H1- de Palestijnse autoriteit verantwoordelijk bestuur, de oude stad –H2- is onder Israëlisch bestuur gebleven. Het leven van alledag voor de 40.000 Palestijnse bewoners gaat met heel veel moeilijkheden gepaard.
2000 soldaten moeten de veiligheid van 500 Israelische settlers garanderen.
Na Jerusalem is Hebron de tweede grote stad in de West Bank. In totaal wonen er 170.000 mensen. Het appartement van ons team is in H1.

uitzending naar Hebron

2009-07-03T17:45:00.002+03:00

Vandaag is bekend geworden dat ik in Hebron zal worden gestationeerd.

Eén van de taken zal zijn het begeleiden van kinderen naar school.

Om de kolonisten te beschermen zijn vele Israëlische soldaten gestationeerd in deze grote Palestijnse stad. De Palestijnse kinderen worden regelmatig onderworpen aan controles.

2009-04-29T17:47:00.001+03:00

preparation

2009-04-12T22:18:00.002+03:00

Momenteel ben ik mij aan het voorbereiden op een uitzending naar de Westbank in augustus 09.
Ik hoop er namens de Wereldraad van Kerken te zijn en er toe bij te kunnen dragen dat Palestijnen vreedzaam kunnen samenleven met hun Israëlische buren en dat ze hun kinderen kunnen zien opgroeien met het perpectief gelukkig te zijn.
Het is nog niet bekend in welke van de 6 steden of dorpen waar het EAPPI programma loopt, ik gestationeerd zal worden.
Taken zijn onder meer: waarnemen en doorgeven van mogelijke ongeregeldheden bij checkpoints, begeleiden van kinderen naar school, bescherming bieden tegen intimidatie, bezoeken van geïsoleerde bewoners, registratie van vernieling van woonhuizen.
Mijn uitzending wordt mogelijk gemaakt door Kerk in Actie.